________________
૨૩૭
ક્ષપક શ્રેણી.
લેાકાંતે જાય. બીજો સમય ક઼સે નહીં. તે જીવ ઉંચે ચડતા અહીં અવગાહી રહ્યો હાય તેજ આકાશ પ્રદેશની સમશ્રેણીએ અન્ય પ્રદેશ સ્પર્ષ્યા વિના અંકુશ સમાન ગતિએ સિધા સિદ્ધ સિલાપર જઈ સ્થિર થાય લેાકાતે જ્યાં સુધી ધર્મોસ્તિકાય, અધર્માસ્તિકાય છે ત્યાં સુધી જઈ અટકે અને સિદ્ધ સિલ્રાના ( ૩૩૩૨ ધનુષ્ય અલાકથી નીચે) છેલ્લા જ્યોતિ ગાઉના છઠ્ઠા ભાગમાં જઈ જ્યાં અનંતા સિદ્ધ સ્વરૂપે રહ્યા છે તેમાં તેજમાં તેજ મળી ગયું ત્યાંથી ફરી પાછુ આવવુ નથી તેને મુક્તિ કે મેાક્ષ કહે છે.
સમ્યકત્વ=નવતત્વને જે કર્મ વડે સહ્યુ છે તે સમ્યકત્વ કહેવાય છે તેના બડુ ભેદ છે. મુખ્ય ભેદ ૧ ક્ષાયિક, વેઢક, ૩ ક્ષયે પસમિક, ૪ પસમિક, અને ૫ સાસ્વાદન તેમાં ક્ષાયિકતે અપૌદ્ગલિક શુદ્ધ સમ્યકત્વ છે ઔપમિક, સાસ્વાદન પણ અપુળક છે ( પુદ્ગળની સતાતેા છે પણ વેદવું નથી તે માટે અપુગળિક ) અને ક્ષયાપમિક તે સમ્યકત્વ માહીનીય કડીયે પુદ્ગળના વેઢવા માટે ઈડુ કાઇ કહે કે સમ્યકત્વ પુગળ શુદ્ધ છે વિકાર ન કરે તે તેને માહિની કેમ કહી ? આપમાં જે પુદ્ગળિક સમ્યકત્વ તે મિથ્યાત્વનાં દૃળિયાં છે તે શુદ્ધ થકાં સમ્યકત્વ પણે કહેવાય પણ તિત્ર માહુને ઉદયે પાછાં અશુદ્ધ થાય તે માટે પુન્દ્ગળિક સમ્યકત્વને સમકીત મેહનીય કહીએ,
