________________
૧૪૨
શ્રી જૈન ધર્મના નાનો ટુંકસાર.
કે ના સમાન સંજ્વલન કષાયે વર્તતે સહેજે સુપાત્ર કુપાત્ર પરિક્ષા ર્યા વિના વિશેષ યશ કીર્તિ અણવાંછ, સ્વભાવે દાન દેવાની ચી તિવ્ર હેય. ક્ષમા, આર્જવ, માર્દવ. સત્ય શૌચાદિ મધ્યમ ગણે વતતા અનાગાઢ મિથ્યાત્વી. મધ્યમ ગુણવંત, ગુરજ પ્રિય, કાપાત લેવત મનુષાયું બાંધે. - દેવાયુ=અવિરતી સમ્યકદષ્ટિ મનુષ્ય તિર્ય ચ દેવાયું બાંધે, સરાગ સંયમે, સુમિત્ર સંગે, ધર્મીપણે દેશ વિરતી ગુણઠાણે દેવાયુ બાંધે તેમજ દુઃખગતિ મેહગર્ભિત વૈરાગે દુષ્કરતપ, પંચાગ્નિસાધન, સત્યાદિક અનેક મિથ્યાત્વ જ્ઞાને તપ કરતે, અત્યંત અકારેશ ગાવે તપ કરતે અસુરાદિ વ્ય આયુષ્ય બાંધે, અકામ નિજેરાએ, અજ્ઞાનપણે ભૂખ, તરસ, ટાઢ તાપ રોગાદિ કષ્ટ સહેતા, સ્ત્રી અણુ મિલતે શીલ ધારણ કરેત, વિષય સંપત્તિના અભાવે વિષય અણસેવો ઇત્યાદિ અકામ નિર્જરાએ વર્તતે કાંઈ એક શુભ પરિણામે વરતો રત્નત્રયી વિરાધતે વ્યંતરાદિ ચેચ આયુષ્ય બાંધે.
આચાર્યની પ્રત્યનીતા એટલે પ્રતિકુળપણથી કિલવીશિયા દેવાયુ બાંધે. | મુગ્ધ એટલે મૂર્ણ મનુષ્ય મિથ્યાત્વ ગુણ પ્રશંસતો, મહિમા વધારતે પરમાધામીનું આયુષ્ય બાંધે.
અકર્મભૂમિના મનુષ્યને અણુવ્રત, મહાવ્રત, બાળતા,
