________________
૧૦૪
શ્રીપરમાત્મહર્વિશિકા જેમના વડે મન્મથ, માન, મૂચ્છ, વિષાદ, નિદ્રા, ભય, શેક અને ચિન્તા વિગેરે દેને નાશ કરાવે છે, તે આ એવા દેવનું હું શરણ અંગીકાર કરું છું. (૨૧) न संस्तरोऽश्मा न तृणं न मेदिनी,
विधानतो नो फलको विनिम्मितः। यतो निरस्ताक्षकषायविद्विषः,
સુધીમામૈવ મુનિર્મકો મતઃ રરા વિધિપૂર્વક ઘડેલે પત્થર, ઘાસ, પૃથ્વી કે પાટીયું, એ સંથારે નથી કિન્તુ ઈન્દ્રિય અને કષાયરૂપી વૈરિઓને જેણે દૂર કરી નાંખ્યા છે એવા પુરૂષને, અત્યંત નિર્મળ આત્મા, એજ સંથાર માનેલો છે. (૨૨) न संस्तरो भद्र ! समाधिसाधनं,
न लोकपूजा न च संघमेलनम् । यतस्ततोऽध्यात्मरतो भवानिशं,
विमुच्य समिपि बाह्यवासनाम् ॥२३॥ હે ભદ્ર ! જે કારણ માટે સમાધિનું સાધન કરવું તે સંથાર નથી, લોકપૂજા કે સંઘનું મેલન, એ પણ સંથારે નથી, તે કારણ માટે સઘળીયે બાહ્ય વાસના છેડીને તું અધ્યાત્મમાં રત થા. (૨૩) न सन्ति बाह्या मम केचनार्था,
भवामि तेषां न कदाचनाऽहम् । इत्थं विनिश्चित्य विमुच्य वाह्य, . .
स्वस्थः सदा त्वं भव भद्र ! मुक्त्यै ॥२४॥
