________________
૧૯. અદલ ઈન્સાફ ]
[ ૧૮૩ કહ્યું: “મદનભાઈ! મારે રાજમહેલમાં જવું છે, પણ જતાં જતાં વચમાં તમારા ઘરના બે ઘડી માટે મહેમાન પણ બનવું છે.” અભયકુમારે પિતાનું નામ કઈ રીતે જાણ્યું તેની મદનને અજાયબી તા થઈ પણ તે છુપાવી તેણે કહ્યું: “અહો ! મહામંત્રીજી, આપનાં શુભ પગલાં મારા ઘરમાં થાય છે તે મારું અહોભાગ્ય કહેવાય.” - મદનની સાથે તેના ઘરે પહોંચ્યા પછી અભયકુમારે તેને કહ્યું. “પેલા ગરીબ બ્રાહ્મણનું ધન તમે તે દિવસે વહેલી પ્રભાતે જઈ ઝાડ નીચેથી ખેદીને લઈ આવ્યા છે, તે મને આપી દે જેથી આ વાતને કોઈ જાતને ભવાડે ન થાય. મોહિનીએ આ વિષેની તમામ વાત મને કહી દીધી છે, પણ આવી બધી વાત જાહેરમાં આવતાં તમારે જેલ ભેગું થવું પડશે, તમારી માંદી પત્નીને આઘાત લાગતાં તે કદાચ મૃત્યુ પામશે, માહિનીના પતિનું જીવન ધૂળધાણી થઈ જશે અને પતિત મોહિનીને આપઘાતના પંથે જવું પડશે. ન્યાયનું આવું પરિણામ આવે એ મને ગમતું નથી અને તમને પણ નહીં જ ગમતું હોય, એટલે આ વાત આપણા બે સિવાય કેઈ ત્રીજે ન જાણે એ રીતે પતાવી દેવી હોય તે વગર વિલંબે બ્રાહ્મણનું ધન મને સેંપી દે.”
અભયકુમારની વાત સાંભળી સેની સ્તબ્ધ થઈ ગયે. તેને લાગ્યું કે માહિનીએ તમામ વાત મહામંત્રી પાસે કબૂલેલી છે, તેથી ઘરમાં જઈ બ્રાહ્મણના ધનનું પોટલું લાવી મહામંત્રી પાસે મૂકતાં કહ્યું: “નામદાર! મેં મોહિનીને નહિ
