________________
૨૨ ]
[ શીલધની કથાઓ-૧.
રૂપ ઘણીવાર સુખનું કારણ બનવાને બદલે દુઃખનુ' નિમ`ત્રક અની જાય છે.
મ'ગલસિંહના દુરાચારી મિત્રાએ તેની પાસે મ'ગીલાલની પત્નીનાં રૂપ અને સૌદર્યાંનાં ખૂબ વખાણ કર્યાં અને તેના જેવી સ્ત્રી તેા રાજાના અતઃપુરમાં જ શાલે, એ વાત તેના મગજમાં ઠસાવી દીધી. માંગીલાલને અવારનવાર રાજમહેલમાં આવવા જવાનુ થતું, એટલે એક વખતે તક સાધી મંગલસિંહે તેને કહ્યું: ‘ અમારા રસેાડામાં બનતી તમામ વાનગીઓની વસ્તુ તમારે ત્યાંથી આવે છે, અને તેના સ્વાદ તે હું હમેશાં લઉં' છું, પણ તમારે ત્યાં થતી વસ્તુઓના સ્વાદ ચાખવાની મારી ઇચ્છા થઈ છે, માટે આવતી કાલે હું તમારે ત્યાં Àાજન લેવા આવીશ.'
મ'ગીલાલ તેા રાજાની આવી વાત સાંભળી બહુ રાજી થયા, કારણ કે રાજાને તેા તે ઇશ્વરના અવતારના અંશ માનતા. રાજાના પગલાં પેાતાના જેવા સામાન્ય પ્રજાજનને ત્યાં થાય, એમાં તેને તેના પુણ્યના ઉય થયા હાય એમ લાગ્યું. ઘેર જઈ મંગીલાલે બહુ હ પૂર્વક તેની પત્નીને રાજાના જમવા આવવાની વાત કરી. સુશીલા પ્રથમ તા આ વાત સાંભળી હેખતાઈ ગઈ, કારણ કે રાજાના દુષ્ટ અને કામી સ્વભાવની વાત સૌ જાણતા હતા. જ્ઞાની અને ત્યાગી મહાપુરુષોના પગલાંથી ઘર જેમ પાવન થાય છે, તેમ દુરાચારી અને વિષયલ પટ માનવીનાં પગલાંથી ઘર અપવિત્ર થાય છે, તે વાત સુશીલા સારી રીતે સમજતી હતી. પેાતાના
