________________
पत्तेसु देति जे दाणं, सीलं पालिंति निम्मलं । तवं तवंति सत्तीए, भाविति सुहभावणं ॥१॥ बिहिणा सुद्धचित्ताओ ते तरंति दुरुत्तरं । भवोदहिं महासत्ता, दुक्खकल्लोलमालियं ॥२॥ जहा रयणचूडस्स, भारियाओ मणोहरा ।
रायसिरिमाइयाओ, पत्ता कल्लाणमुत्तमं ॥३॥ જેઓ પાત્રમાં દાન આપે છે, નિર્મલશીલને પાળે છે. યથાશક્તિ તપસ્યા કરે છે. અને શુભભાવના વાસિત બને છે. તે મહાપરાક્રમવાળા જી વિધિએ કરી નિર્મળ ચિત્તથી દુઃખરૂપી કલોલે ભરેલા ભવસમુદ્રને તરી જાય છે. જેમ રત્ન ચૂડ રાજાની મનેહર, રાજશ્રી વિગેરે રાણીએ ઉત્તમ કલ્યાણને પામી. | શુભાનુબન્ધિ આ દાનાદિક ધર્મનું પરમાર્થથી કારણ પંચનમસ્કાર જ છે. જે નમસ્કાર અચિંત્ય ચિંતામણિ રત્ન અને કલ્પવૃક્ષ સમાન છે. દુસ્તર સંસાર સમુદ્ર તરવામાં વહાણ સમાન છે. દુઃખ દારિદ્ર વ્યાધિને નાશ કરનાર છે. જલ અગ્નિ વૈતાલ અને સપના ઝેરને નાશ કરવાનો મહામંત્ર છે. મોહરૂપી મહામલ્લને મરડવાનું યંત્ર છે. કહ્યું છે કે –
जे केइ गया मोक्खं, संपइ गच्छंति जे गमिस्संति । ते सव्वेवि नरिसर ! पंचनमोकारजोएण ||१||
જે કઈ મોક્ષમાં ગયા, વર્તમાનકાળે જાય છે, અને જે જશે તે તમામ હે નરેસર ! પંચ નમસ્કારના વ્યાપારથી બને છે.
