________________
૧૫૦
મહારાજાએ મેકલેલ છે, અને તેણે કહ્યુ છે કે મહાકુલમાં જન્મ લેનાર અને નયમાં નિપુણ એવા તમારા જેવાને પરદારાનું હરણ કરવું તે અયુક્ત છે; કેમકે કહ્યું છે કે— दुसि नियं जाई कुलं कलंकिज्जए सुविलंपि । वज्जइ य अपडा परदाररयस्स पुरिसस्स || १ || तहा नासर जणाणुराओ गुणमाहप्पं पयाइ परिहाणिं । विउस्सत्तं पणस्सइ परदाररई कुंतस्स ॥ २ ॥ जइवि हु पेमपरद्धा जइवि हु दारि६मरणवसणत्ता । तहवि हु उत्तमपुरिसा नियमज्जायं ન હોત ।। ૨ ।।
પરદારા રક્ત પુરૂષને પેાતાની જાતિ કૃષિત અને છે, વિપુલ પણ કલંક લાગે છે, અપજશના પડઘે! લેાકમાં વાગેછે, તેમજ પરદારામાં રતિ કરનાર મનુષ્યને પેાતાના ઉપર મનુષ્યોને જે રાગ હાય છે તે નષ્ટ પામે છે, અને ગુણુનુ મહાત્મ્ય હાનિ પામે છે, વિદ્વાનપણું; પણ નાશ પામે છે; જો કે પ્રેમપરવશ હાય કે દારિદ્ર અને મરણુ આપદા ગ્રસ્ત હાય તેા પણ ઉત્તમ પુરૂષા પેાતાની મર્યાદાને એલ ધતા નથી.
તેથી તિલકસુદરીને તમે મુકી દ્યા. જોકે મેાહ વશે કરી, મર્યાદાને ઉલ્લંઘી ગયા હૈય તે પણ સત્પુરૂસા સન્માર્ગોમાં પાછા જોડાઈ જાય છે. આ પ્રમાણે સાંભળીને મહનકેસર એ કહ્યું કે-હે સૌમ્ય ! તારૂં આ વચનયુક્તિ સ ́ગત નથી; કેમકેનિĆન પરદારા હાય દુષ્કુલમાં ઉત્પન્ન થઇ હાય, અથવા પતિ મરી ગયા હાય એવી યુવતીરત્નને માનીપુરૂષા ગ્રહણ કરે છે. દૂતે કહ્યુ કે હે રાજન! આલેાક અને પરલાકથી જેએ નિરપેક્ષ બન્યા હાય, રાગાંધ બન્યા હાય, અને
