________________
સક્ષિપ્ત વિવેચન
૪૩
છે. મૂતિ દ્વારા પણ આખરે તે આ સ્વત્વને પ્રગટાવવાનું છે. સ ધર્માની મૂર્તિ અને શાસ્ત્રા તે આપણી અંદર થઈ ને કોઈક આપણા જ સ્વકેન્દ્રને જગાડે છે. અધું ત્યાં પહોંચવા માટે જ માયાજાળ કરી ખડું થયું છે. સુફી કિવ રૂમીએ ગાયું તેમ આ સૂર્ય, ચંદ્ર, તારા આ વાદળ, સમુદ્ર અને વાયુલહરી, આ બધુ જ મારી આત્માની વિભૂતિના અંશ છે. યથાર્થ હું' ને નમસ્કાર કરવાની નિજાનંદ મસ્તી આવી હેાય છે. આપણે પરાણે મારીમચડીને સુખી થવા માગીએ છીએ. સુખ કે આનંદ તા લાવવા નથી પડતા. સ્વાભાવિક રીતે આનદને
:
મા વિકસી ઊઠે છે. કોઈ આંતિરક વેગથી મમતા છેડ, સમતા ધારણ કર. મમતા નહિ પણ સમતા મારૂ સ્વરૂપ છે તે વારંવાર યાદ કર. સાધનાનું બળ તને તેમાંથી જ મળશે. બાહ્ય’ મમતા પીડાકારી છે. સદા સદા પીડાકારી છે, કારણ તેમાં મહેનત ઘણી છે. કમાણી કાંઈ નથી. ‘ આંતર ’ સદાસદા પ્રસન્નકારી છે, કારણ તેમાં મહેનત નજીવી છે, કમાણી બેહદ છે. બહાર કાંઈ જ નથી. તારી જાતમાં ઊડે પેસી જા, તૃષ્ણા સંકારી લે, તૃપ્તિમાં ખાવાઈ જા.
નિજપદ રમે સે રામ કહીએ, રહીમ કરે રહેમાન રી,
કરસે કમ કાન સે કહીએ...
