________________
[ ૮૮ ]
પ્રભાવિક પુરુષ : નગરીના માર્ગો ધમધમી ઉઠ્યા. રાબેતા પ્રમાણે ભિન્નભિન્ન વર્ગના લોકે દ્વારા પોતાના જીવનને અનુરૂપ કાર્યોને આરંભ શરૂ થયે. પનિયારીઓ પાણીના બેડા ભરી ભરી જળ લાવવામાં ઉક્ત બની અને ક્ષત્રિયે તેમજ પ્રજાના ઊગતા તરુણે દેહયષ્ટિને મજબૂત કરવા માટે વ્યાયામના જુદા જુદા પ્રયોગમાં મશગૂલ બન્યા. અરિહંતધર્મના ઉપાસકે સવારના આવશ્યકથી પરવારી દેવદર્શન કરવા જિનમંદિર તરફ જઈ રહ્યા હતા. વાર્તાના પ્રારંભમાં જે સુહદમંડળીના નામે આવી ગયા છે એ ચારે આજે સાથે જ નીકળ્યા હતા.
ધર્મનંદી–મને તે ખાત્રી જ છે કે બ્રકુમાર એ પ્રિયાઓને કેઈપણ ઉપાયે સમજાવી ચારિત્ર લેશે.
ધનદા–જરૂર, આ કેવલ મામુલી પ્રશ્ન ન ગણાય. ગણધર મહારાજ પાસે વ્રત ગ્રહણ કરનાર જે એને ભંગ કરે તે પરદર્શનમાં કેવી નિંદા થાય? વળી એકધમી કહેવાતા કુળને કાળી ટીલી ચટે.
નાગદત્ત–મિત્રો ! પણ કયાં એને કાયમને માટે સંસારમાં રહેવું છે? પૂર્વે જેમ અપવાદ સેવનારા થઈ ગયા છે તેમ આ કાળમાં પણ ન થાય? આયણ લઈને કે પ્રાયશ્ચિત્ત સ્વીકારીને ક્યાં વ્રતભંગની શુદ્ધિ નથી થઈ શકતી ?
માનદેવ–વળી જીવદયાના પાલક તરીકે આઠ અબળાઓ ને એમના જીવનને પણ વિચાર તો કરવો જ રહ્યો ને!
ધર્મનંદી–મિત્ર આ બધી તરંગમાળા અસ્થાને છે. જ કુમાર જે યુવાન એવું પગલું ભરશે કે ન તે કોઈને
