________________
જબૂ કુમાર :
[ ૮૧ ] આ રંગભુવનમાં કયારનાય એના અદશ્ય બાણ વાગવા માંડયા હોત. કદાચ હું પ્રતિજ્ઞાપાલન માટે દઢ રહેવા યત્ન કરત તેથી કંઈ તમારા અંગેપગે પિતાની મસ્તીમાં પછાત ન જ રહેત. એ સમયને વર્તાવ શ્રીકૃષ્ણની લીલા સટશ બની ગયેલ હતા પણ એટલી હદની કામુકતા આપણામાંથી કોઈના પણું શરીર પર નથી પથરાઈ, તેથી પુરવાર થાય છે કે આપણે આ સમાગમ સંસારના કેઈ બાહ્ય ભેગો ભેગવવા પૂરતું નથી સંધાયે; કેવળ શ્વાનવૃત્તિપોષક લીલામાં આપણું જીવન વેડફી નાંખવામાં એની સફળતા પણ નથી. જો તમારો અંતરને સહકાર પ્રાપ્ત થાય તો આ રંગશાળામાં જ જે કામદેવે લાખને પરાજય પમાડી ધૂળ ચાટતા કરી મૂકયા છે તે “મારદેવને આપણે એકત્ર મળી સખત હાર આપશું અને જગતને કઈ અવનવો પાઠ શીખવશું. તમારી સાથેના લગ્ન પાછળ મારે ઉદ્દેશ એટલે જ છે કે જે પ્રેમની દિવ્યતા યથાર્થ રીતે પિછાનવામાં આવે તો સંસારી જનસમૂહની નજરમાં આપણે જે રાત મધુરજની ” તરીકે વીતાવવા એકત્ર થયા છીએ એ રાત્રિને કાયમી સૌભાગ્ય રાત્રીમાં ફેરવી નાંખીએ અને એવી પ્રેમગાંઠ વાળીએ કે જે કોઈ વાર છૂટે જ નહિં. તેમજ આપણને નવે જણને સાચી સ્વતંત્રતા પ્રાપ્ત થાય કે જેથી પછી પતિ-પત્ની જેવા સંબોધનની જરૂર પણ ન રહે. કદાચ સંસારમાં પુત્રમુખ-દર્શનનો લહાવો મટે મનાતો હોય અને તમો પણ એ લહાવો લઈને પછી સાચા હે વળવાના વિચારમાં છે તે મારે એને પણ ખુલાસે કરી દેવો ઘટે કે એ કામનામાં ઝાઝો માલ નથી. એ લહાવાની પાછળ ઘણીવાર
