________________
જબૂત કુમાર :
[ ૬૯ ] વસ્તુ બીજી કેઈ નથી, છતાં હું બહુલકમી હઈશ તેથી મને પુત્રસ્નેહ છૂટતા નથી, પરિણીત પ્રિયાઓ કાયમી દુઃખ ભેગવે એ જોયું જેવાતું નથી. પરણું લાવ્યા તે લગ્ન વેળાની પ્રતિજ્ઞા પાળી બતાવવી જોઈએ.”
આ જાતની આગામી ચિંતા કરવાનું લેશમાત્ર પ્રજન નથી. મેં તને પ્રથમથી જ કહ્યું છે કે તારા દીકરામાં સમજુતીથી કાર્ય કરવાની કુશળતા છે તેથી તે એ રાહ લેશે કે તેમાં તારે વિરોધ અગ્નિમાં ઘી પીગળી જાય એવી રીતે પીગળી જશે. અરે ! તું અને હું એમાં સાથીદાર બનશું. મારા કાનમાં એ વાતના ભણકારા વાગી રહ્યા છે. “વહુના લક્ષણ બારણામાંથી જણાય’ એ વૃદ્ધોક્તિ જોતાં, એ પર ઊંડી દષ્ટિએ વિચારતાં પરિણામ સુંદર જણાય છે. કુળની કીર્તિને અમરતા અપે એવું દેખાય છે. અને તેથી જ મારો અત્યારનો પ્રયાસ સાચી દિશામાં છે.”
પ્રભવ–પિંગળ! આ એક ચમત્કાર જે. હવે એ નવપરિણીત જંબૂકુમારને પણ જોઈ લઈએ. તું સમજી ગયે હઈશ કે ઉપરને સંવાદ જેમની વચ્ચે ચાલી રહ્યો છે એ જ બૂકુમારના માતાપિતા યાને ધારિણુ શેઠાણું ને ઋષભદત્ત શેઠ છે.
પિગી—એમના પર અવસ્થાપિની નિદ્રાને પ્રાગ કેમ ન કર્યો ? જાગતા હશે તે જરૂર ભયજનક થઈ પડશે.”
પ્રભવ–“આવા જાગતા આત્મા ઉપર વિદ્યાનું જેર ન ચાલી શકે. બાકી એમની વાત સાંભળતા એ ભયતી બનનાર નથી એમ સ્પષ્ટ દેખાય છે. કેઈ નવું જ આશ્ચર્ય બન
