________________
જબ કુમાર :
એનો દુશ્મન છે. પોતે વિરહવ્યથા બુઝાવવા-રતિપતિની રસવૃત્તિ લૂંટવા-કામકીડા કરવા નીકળી ચૂકી છે અને સાથી તરીકે સહાયક બનવા જેને હાથ પકડ્યો છે એ કુમાર તે એ સર્વથી પરામ્ખ બની બેઠે છે, એ જાતના વિલાસ તે એને આકરા ઝેર જેવા જણાય છે. આમ પતિ-પત્નીનાં રંગઢંગ ન્યારા છે. અરે ! તદ્દન વિરુદ્ધ દિશામાં જનારા છે. જ્યાં દંપતીજીવનની પ્રથમ સંધ્યાએ પ્રેમીઓ વચ્ચે કેઈ અને ખી–જગતે નહિ જોયેલી, નહિ સાંભળેલી-રીતે નેહનાં મીઠાં સૂત્રે ઉચારવાનાં છે ત્યાં શહેરનાં નરનારીઓને પ્રવેશ ન જ સંભવે છતાં કથાના વાચકોને માટે એકચિતે એ ખાનગી વાતોલાપ શ્રવણ કરવાની સગવડ કરી હોવાથી એ વાસગૃહ તરફ સત્વર પહોંચી જવાની જરૂર છે.
જબૂકુમારનું શયનગૃહ આજે જાણે સાક્ષાત્ કામદેવને યથેચ્છપણે મહાલવાના રમણીય વિહારમાં ફેરવાયું છે. ચોતરફ સુવાસિત ધૂપદાનીઓ મોહક સુગંધ ફેલાવી રહી છે. ફૂલદાનમાં વિવિધવણું કુસુમેના પુંજ દષ્ટિગોચર થાય છે. ગુલાબજળને છંટકાવ ને સુગંધિત તેલની ખુશબે પ્રવેશકની પ્રથમ નજરે ચઢ્યા વિના રહી શકે તેમ નથી. શયનગૃહની બેઠકો તેમ જ આરામ લેવાનાં ત્રાસને તેમજ ગાદી અને તકીયાઓ વેતતામાં પૂર્ણિમાના ચંદ્રને કિંવા ગાયના દૂધના વેતપણને પાછળ મૂકી દે તેમ છે. દિવાલ પરનાં ચિત્રો જો કે કળાકૃતિના નમૂના છે અને એમાં પૂરવામાં આવેલ જુદા જુદા રંગોથી અનહદ શોભાને ધારણ કરનારાં છે, છતાં જે પ્રિયાવંદે પસં. દગી કરી છે અને જે પદ્ધતિએ એ ટાંગવામાં આવ્યા છે એ પાછળ ઉપર વર્ણવ્યા ગુણે ઉપરાંત જે એક મુખ્ય ભાવ રમણ
