________________
પટ્ટધર બેલડી :
[ ૨૯૫ ] “ભદ્ર! પણ પિતાશ્રોની હાલત કેમ છે? જલ્દી જવાબ આપ. થાક ઉતારવાની વાત પછી.”
મોટા ભાઈ! અતિથિધર્મ પહેલે. એ બજાવી જલદી પાછો ફરું છું અને સર્વ કાંઈ કહું છું. આકળા ન થાઓ.”
આટલું બોલી તરત જ ભશંકર શ્રમણમંડળીની આગળ થયો અને પાંચ સાતના પળ વિલંબ પછી એક મકાન પાસે આવી પહોંચે.
ગુરુમહારાજ! આપના માટે આ સ્થળ અનુકૂળ થઈ પડશે. જો કે એ સાફસૂફ કરાવી કોઈ જુદા જ હેતુએ તૈયાર ૨ખાયેલ છે, પણ કુદરતને સંકેત જુદે હશે. એમાં આપશ્રીનાં પગલાં થયાં, અણધાર્યો મેળાપ થયો. ભલે એ સ્થાન આપસાહેબનાં પૂનિત ચરણેથી પવિત્ર થાય. આ૫ માર્ગના શ્રમથી જરા વિશ્રાંતિ મેળવી ત્યાં હું પાછો ફરી ઘટતી સગવડ કરી આપું છું. સાંસારિક કારણે દૂરથી પધારેલા આપ સરખા મેઘેરા મેમાન પાસે અત્યારે નથી રેકાઈ શકતે એ માટે ક્ષમા ચાહું છું.”
પાંડુભદ્ર પાછા ફરતા ભદ્રશંકરને કંઈ પ્રશ્ન કરવા જતા હતાં ત્યાં તો યશોભદ્રસૂરિએ આંગળી આડી કરી. એ થોભ્યા. ભદ્રશંકર વિદાય થઈ ગયા પછી આચાર્યશ્રી બેત્યા
વત્સ! વિપ્રનાં વચનથી પારખી શકાય છે કે તેના પિતાશ્રીનું અવસાન થયું છે. એ બનાવને દિવસે પણ વિત્યા છે. એનું અંતર દુખથી ભરેલું છે. એ સવાલ કરવાની જરૂર જ નથી. ચહેરો કહી આપે છે. ” ત્યાં તે ગુરુદેવના વચનની
