________________
આચાર્ય યશોભદ્રસૂરિ :
[ ૨૪૧ ] ગુરુમહારાજે પણ મનક-માતાની અભિલાષા બર આવે એ સારુ મહાન ઉત્સવ ગોઠવ્યો. શઑભવસૂરિ પધારી છે કહે છે તે હવે આપણે જોઈએ.
૬. પટ્ટધર બન્યા–
ચાતુર્વેદીજી ! નમસ્કાર, આટલા વહેલાં કઈ તરફ?”
પંડિત રાજારામ ! તમે શું એ નથી જાણતા કે આજે આચાર્ય શય્યભવ પિતે મંડપની વ્યાસપીઠ પર વિરાજી પ્રવચન કરવાના છે ?”
હં, હું, તેની આ બધી ધમાલ જણાય છે. કુંડ પરથી સ્નાન કરી હું પાછો ફરું છું ત્યાં તો માનવીઓનાં ટેળેટેળા ઉગમણી દિશા પ્રતિ જઈ રહ્યાં જોઈ મને આશ્ચર્ય થયું; પણ હવે સમજાય છે કે એ સર્વ પેલા નિગ્રંથો તરફથી શરૂ કરાયેલા મહત્સવમાં ભાગ લેવા જતા હશે. મને એ ઉત્સવની ખબર છે. અને આરંભાયાને છ દિવસ વીતી ગયા તે પણ હું જાણું છું. ગામમાં શય્યભવજીના પગલા ધામધૂમપૂર્વક થયા એથી પણ હું અજાણ નથી જ. ગંગાવહુએ તે દિવસે દ્રવ્ય ખરચવાને પ્રસ્તાવ મૂક્યો હતો ત્યારે હું હાજર હતા. ”
ચાતુર્વેદી-“તો પછી પંડિતજી ! ચાલેને સત્વર, આજે વહેલાં પહોંચ્યા સિવાય મંડપમાં જગ્યા મળવી મુશ્કેલ છે. ”
રાજારામ–“તમારા સરખા વયેવૃદ્ધ વેદજ્ઞાતાને આ તે કેવી મતિ સૂઝી? શિવસ્તોત્રનો જાપ મૂકી, જેઓ ખુદ ઈશ્વરને
