________________
t
[ રર૬ ]
પ્રભાવિક પુરુષો : કાજ આ પ્રમાણેની અપભ્રાજના કરવાના અને મનગમતી વાતે ઉરાડવાના ! જે ધર્મની બાંય મારા સ્વામીનાથે રાજીખુશીથી પકડી એ પંથના સાધુઓનું-અરે! એક સમયના પતિના શિષ્યાનું મારી ચક્ષુ સામે–મારા આંગણામાં અપમાન થાય એ જોવા હું જરા પણ ઈચ્છતી નથી. આ શ્રમણે કઈ અહીં વાદ કરવા આવ્યા નથી એટલે જયશ્રી વરવાને ઘટાટેપ કરી જે ભૂદેવો અહીં પધાર્યા છે એ સર્વને મહેરબાની કરીને પિતાના ગૃહમાં પાછા ફરવાનું તું કહી દે. એ મહાશના પાછા પગલા થયા વગર એ મુનિમંડળીને કંઈ પણ પૂછવાની મારી મરજી નથી. પેલા ઓટલા ઉપર તેમના આસન પથરાવ. માર્ગના પરિશ્રમથી તેઓ ભલે શાંતિ મેળવે. જેઓના અંતરમાં કેવળ અસૂયા ઉભરાય છે અને જેઓએ મારા સરખી એક કુલિન અબળાને વિના કારણ કલંક્તિ ચિતરવામાં જરા પણ કચાશ રાખી નથી એ મહાશયે શાંતિથી અહીં બેસશે કિંવા જેમની સાથે આંખ-દીઠા વેર છે એવા એ શ્રમણને સંદેશ સાંભળશે એમ માનવું એ ધૂમાડાના બાચકા ભરવા જેવું નિરર્થક છે. આકાશકુસુમવત્ અસંભવિત છે.”
ભદ્રશંકર-“માતુશ્રી! તમારું અનુમાન સાચું છે. મારા મિત્રો છેલશંકર ને કરુણાશંકર એ સંબંધમાં ઉદાહરણરૂપ છે. એમણે મંગળાચરણ તે આ મંડળીએ શેરીમાં પગ મૂક્યા ત્યારના કરી દીધાં છે અને અહીં પણ પિતાના વડિલો સહિત બાંયો ચઢાવી જાણે સભામાં ન આવ્યા હોય એવા આડંબરથી આવીને એટલાની નજીકમાં જ અડ્ડો જમાવી પણ દીધું છે. હું તમારી સાથે વાત કરી રહ્યો છું એ દરમિયાન ત્યાં મુનિ
