________________
આચાર્ય યશોભદ્રસૂરિ :
[ ૨૧૧ ] યશપાલ ! જે તારો ચારિત્ર લેવાને નિરધાર જ છે તે મારી હવે રોકટોક નથી. હું પણ તારી માફક પ્રજ્યા સ્વીકારીશ. ફક્ત તારા પ્રત્યેના નેહ-તંતુ પર હું જીવન નભાવતી હતી તે પણ આજે જ્યારે તૂટવા બેઠે છે ત્યારે કઈ આસક્તિથી હું પ્રતિદિન બળતી ભઠ્ઠીમાં શેકાયા કરું ? ચાલ, પરમાત્મા મહાવીરદેવના પવિત્ર માર્ગનું અવલંબન લઈ આ માયાપાશ પર કાયમનો કાપ મૂકીએ. એ દેવાધિદેવના ચરણે આ દેહને ધરીએ.”
ઉભય આત્માએ આ રીતે આચાર્ય શ્રી શય્યભવજીને સાથ મેળવ્યું. મનોરમ ઉદ્યાનમાં આસોપાલવની શીળી છાંયડીમાં બને છેવોએ વેશપલટે કર્યો અને સાથોસાથ હૃદયપલટો પણ કર્યો. યશપાલ મટી યશોભદ્ર બનેલ એ નવીન સાધુ, સ્થવિરની દેખરેખ હેઠળ જ્ઞાનાર્જનમાં પ્રગતિ કરવા લાગ્યા. એની ભગિની સાધ્વીગણમાં ભૂતકાળને ભૂલી જઈ, કર્મોના ક્ષય અથે નવનવા તપઅનુષ્ઠાનમાં રક્ત બની. આચાર્યશ્રી થોડા દિવસમાં આ સ્થળને ત્યાગ કરી અન્ય દિશામાં વિહરવા લાગ્યા.
યશોભદ્રનો સિતારો જદીથી ચમ. ધનપ્રાપ્તિમાં એનો નંબર ભલે છેલે રહ્યો પણ વિદ્યાના અર્જનમાં એ મોખરે આવ્યા. સરસ્વતી દેવીના સંપૂર્ણ આશીર્વાદ પ્રાપ્ત થતાં ટૂંક સમયમાં એ વિદ્વાન અને શિષ્યવૃદમાં અગ્રણી બન્યા. સૂરિ મહારાજે એની શક્તિની પિછાન કરી એને પટ્ટશિષ્યનું માનવંતું પદ સોંપ્યું. જગતમાં જેની કદર નહોતી તે શયંભવસૂરિના હાથમાં જતાં સાચું ગૌરવ પામ્યા.
ગોચરીનું કાર્ય આર્ટોપાઈ જતાં આચાર્યશ્રી ઉપાશ્રયમાં
*
* * *
* * * *
*
* * * *
* **
...
