________________
આચાર્ય યશાભદ્રસૂરિ
> <
૧. પૂ જીવન—
“અહા! કેવું રમણીય સ્થળ છે ? કેવી સુંદર સુવાસ પથરાઇ રહી છે ? એક તરફ્ ચ'પાનુ વૃક્ષ તેા સામે જ આમ્રવૃક્ષ, પેલી બાજુ આસેાપાલવ તા એલીમેર અશેાક જાણે દ્વારપાળ સમા ખડા છે. એ બધા કેવળ પરમાર્થ ભાવે પથિકેને આશ્રય આપે છે અને પેાતાના રંગ-બેરંગી પણુ-પુષ્પાને વરસાદ વરસાવી એ વણુને તો અતિથિએનું મધુરું સ્વાગત કરે છે. એ કુસુમેની સીડી પરાગ ગમે તેવા સ ંતમ હૃદયેાની પીડા ક્ષણવારમાં હરણ કરી લે છે અને એને સ્થાને શાંતિની કે!ઇ અનેરી અને અવર્ણનીય લહેરીઆ પ્રસારી દે છે. માનવી ઘડીભર જગતની આધિ, વ્યાધિ અને ઉપાધિને તે! વીસર), જાય છે પણ એ સાથે પેાતાને પણ ભૂલી જાય છે! સાચે જ વિશ્વનાં ઉદ્યાને કિવા આરામે એ વિશાળ નગરાના હિભાંગે સાક્ષાત નંદનવને જ છે.
મ
66
મારા પર જે સંકટની હારમાળાએ ચઢાઇ કરી છે અને એક પછી એક કરતાં જે વિજયસ્થા ઊભા કરતી એ આગેકદમ કરી રહી છે એમાં મૂંઝાઇ ગયેલ મારા આત્માને જો કઇપણ નિરાંત વળી હાય તા કેવળ અત્યારે જ અને આ સ્થાનમાં જ.
