________________
શવ્યંભવસ્વામી :
[ ૧૫૩ ] સો વિઘન આવે. “શાંતિ વાદનાનિ' એ સૂત્ર યાદ છે ? જાઓ થોડા સમયમાં જ આનંદમંગળ વર્તાવી દઉં છું.” રામશંકરને વિદાય કરી કર્મભૂષણજીએ ખડીયે કલમ ઉપાડી યજ્ઞની મહત્તા દર્શાવનાર અને તેમાં હિંસા છતાં પુન્યફળની શ્રેષ્ઠતા દર્શાવનાર એક સુંદર લખાણ તૈયાર કર્યું અને તેને પૂરતા પ્રમાણમાં ઓપ આપે.
પછી કલમને બાજુ પર મૂકી શાસ્ત્રી મહોદય જ્યાં ઊંચું જુવે છે ત્યાં ભાનુશંકર અને ગણેશચંદ્રને સામે ઊભેલા જોયાં.
અરે! તમે ક્યારના આવ્યા છો?” “અમોને આવ્યાને કંઈ ઝાઝી વેળા નથી થઈ, આપ લખતા હતા એટલે અમે મૌન રહ્યા.”
જુઓ, ત્યારે તમારે આજે ચપળતાથી તેમજ અતિ ગુપ્ત રીતે મારી સૂચના પ્રમાણે કેટલાંક કાર્યો કરવાના છે. એ સંબંધમાં કંઈપણ વાત આપણા સમુદાયમાં કે યજમાનના સ્વજનવર્ગમાં પણ પ્રગટ કરવાની નથી. ભાનુ! યજ્ઞના સ્વરૂપ તેમજ વર્ણનને સૂચવતી મેં જે નકલ તૈયાર કરી છે તેની સારા અને સુંદર વર્ણવાળી આઠ નકલો બનાવી મંડપની ચાર દિશામાં અને ચાર વિદિશામાં ટાંગી દે.
ગણેશ ! તારે જલદીથી શહેરમાં જ્યાં મારો ઉતારે છે ત્યાં પહોંચી જવું અને મારા ચિરંજીવી મહેશને કહેવું કે નાલંદાથી આવતી વેળા જે સામાન જોડે લાવ્યા છે એમાં એક ચંદનની મંજૂષા પણ છે તે શાસ્ત્રીજી મંગાવે છે. મંજૂષા લઈ જલદીથી અહીં આવીને યજ્ઞથંભ નીચે એ મંજૂષા સમાય
