________________
પ્રભવસ્વામી
[ ૧૧૯ ]
6
’
લેતાં નહીં. આ ભવ મીઠા, પરભવ કાળુ દીઠા' જેવુ' તેમનુ આચરણ હતું. વળી એ વેશ્યાવાસમાં ચાલી ચલાવીને ભાગ્યે જ કાઇ સત ઉપદેશ દેવા આવતા, એટલે ત્યાંનું વાતાવરણ તા ‘રમા અને રામાતણા, રાગ વિષે સહુ લીન ' જેવુ જ હતું, પણ કુબેરશ્રી તપસ્વિની ચાટી ચલાવી ત્યાં આવી રહ્યા હતા. અવારનવાર ગેાચરી લેવા પણ કુબેરસેનાને ત્યાં આવતાં એટલે તેને ધબુદ્ધિથી નહિં તેા વ્યવહારષ્ટિથી તેમની પાસે દિવસમાં એકાદ વાર આવવું પડતું. કેટલીક વાર નાના ખાલુડા સાથે તે સાધ્વી પાસે આવીને એસતી. તેમના પવિત્ર જીવનમાં અને ચારિત્રધર્મ માં જરા પણ સ્ખલના ન પહોંચે એવી વૃત્તિથી અલગ રહેતી. જાગ્રત દશાની સુવાસ કુબેરસેનાને કાંઇક સ્પર્શવા લાગી હતી. નાના ખાળક કેટલીક વાર ઘરમાં રડીને માતાપિતાને સખ્ત ઉદ્વેગ ઉપજાવતા. ચાકીને માતા સાધ્વી સન્મુખ તેડીને આવતી. ત્યાંના શાંત વાતાવરણથી કે પૂર્વભવનના સ્નેહસંબંધથી ગમે તે કારણે ત્યાં પગ મૂકતાં જ પેલે! રડતા માળક છાનેા રહી, તપસ્વીની પ્રતિ એકીટસે જોઇ રહેતા, એટલે કુબેરસેના રડતા બાળકને લઇ અવારનવાર ત્યાં આવતી.
એક દિવસ મધ્યાહ્નના સમય થઇ ગયા છે. ભાજનથી પરવારી જ્યાં પિતા આડે પડખે થવાની તૈયારી કરે છે અને માતા પણ પાન ખાઇ, આરામ અથે આડી ઢળવા ઈચ્છે છે ત્યાં પેલા અકે એકાએક રુદન આરંભી દીધું. બહુ બહુ સમજાવ્યે પણ કોઇપણ પ્રકારે છાનેા જ ન રહે. માખાપ કવેળાના આ કકળાટથી કંટાળી ગયા. નાઇલાજે કુબેરસેના એ રડતા આળકને લઈ સાધ્વી સન્મુખ આવી.
