________________
પ્રભવસ્વામી :
[ ૧૦૫ ]
સર્જનારો સમુહ્ત્વો, અર્ધ પતિ ઘીમત: એ નીતિકારના વચનનેા સધિયારા ગ્રહણ કરી, જ્યાં વિકરાળ હાથીના મુખમાં કાળિયા થઇ પડવાની ઘડીઓ ગણાઇ રહી છે એ અસહ્ય વેળા ધ્યાનમાં લઇ, ભાગ્યયેાગે વડવાઇ હાથમાં આવી જાય તા મરણભય પચાસ ટકા દૂર ઠેલાય એ વાત ૫૨ મીંટ માંડી, મુસાફરે કૂવામાં પેાતાના દેહને એવી રીતે પડતા મૂકયા કે તે એકદમ તળિયે ન જતાં પેલી વડવાઇઓની વચ્ચે લટકી પડયેા. કુદરતની સાનુકૂળતાએ લક્ષ્ય સધાયુ'. ઉભય હાથમાં વડની શાખામાંથી લાંખી વિસ્તરેલ એ વડવાઇઓ આવી ગઈ. આમ પ્રથમ તબકકે મૃત્યુભય ટળી ગયા.
પણ જ્યાં સ્વસ્થ ખની નીચે નજર કરે છે ત્યાં હાજા ગગડાવી મૂકે તેવું ભયંકર દશ્ય જોયુ. કૂવાકાંઠેથી જે ઊંડાઈ ગહન ભાસતી હતી તે કરતાં એની વધુ વિકરાળતા તે હવે જ જણાઇ. ભયંકર અને કાળનું જાણે મૂર્તિમંત સ્વરૂપ હાય એવા એક અજગરને મુખ ફાડીને બેઠેલે જોયેા. વળી જાણે એમાં કંઇ ન્યૂનતા હાય એમ ચાતરફ્ ફુંફાડા મારતા ચાર કાળા સર્પ નિરખ્યા. એ જોતાં જ સમજાયું કે નીચેના ભય સામાન્ય નથી. વડવાઇનું બંધન ઢીલુ પડયુ કે ખેલ ખલાસ ! તરતજ ત્યાંથી સૃષ્ટિ ખેંચી લઇ જ્યાં વડવાઇના મૂળ પ્રતિ નેત્ર ઢાર્યા તા ત્યાં પણ કરાળ કાળની કરામત ચાલુ જ જોઇ. કરવત સરખા તીક્ષ્ણ દાંતાથી એ શાખાના મૂળને તેાડવાનું કામ કરી રહેલા એ માટા ઊંદર જોયા. એક સફ્દ ને બીજો કાળા. જરા પણુ શ્વાસ ખાધા વગર તેઓ પેાતાના દાંત ચલાવતાં હતાં. આમ ચારે દિશાના ભયમાં મુસાફર મૂંઝાઇ રહ્યો છે તેવામાં એકાએક વડવૃક્ષ કંપાયમાન થવા લાગ્યું. ઊંચી નજર કરતાં જણાયું
