________________
૩૫૦
[ જિને પાસના
ચડાવી, આરતી મંગળદીવા ઉતારીને દેવતાએ જય જય શબ્દ ખેલે છે. ત્યારપછી ભગવતને હાથમાં ધારણ કરી ભેરી, ભુંગળ ( શરણાઈ) વગેરે વાજિંત્રાના અવાજ સાથે વાજતે-ગાજતે માતા પાસે લઈ જાય છે અને તેમને તેમને પુત્ર સાંપીને કહે છે: ‘હે માતા ! આ તમારા પુત્ર છે, પણ અમારા સ્વામી છે. અમને સેવાને તેમને જ આધાર છે.’ પછી પ્રભુને રમાડવા માટે રંભા વગેરે પાંચ ધાવાની સ્થાપના કરે છે અને (પ્રભુના પુણ્યથી આકર્ષાઈ ને તિક્ જી'ભક દેવે ) ખત્રીસ ક્રોડ સાનૈયા તથા મણિ, માણેક, વસ્ત્ર વગેરેની વૃષ્ટિ કરે છે. ત્યાર બાદ તમામ દેવતાએ પેાતાના હષ પૂરા કરવા માટે નદીશ્વર દ્વીપમાં જાય છે અને ત્યાં આઠ દિવસના મંગળ મહાત્સવ કરે છે. પછી સર્વ દેવા પાતપેાતાના કલ્પમાં-સ્થાનામાં સીધાવે છે દેવા તરફથી આવા જ ઉત્સવ પ્રભુની દીક્ષા અને કેવલજ્ઞાન સમયે પણ થાય છે.
ત્યાર પછી પૂજા રચનારની પ્રશસ્તિ ગવાય છે અને છેવટે શ્રી જિનેશ્વર દેવાનું સ્મરણ કરતાં કહેવાય છે કે એક કાળે ઉત્કૃષ્ટા જિના એકસા ને સિત્તેર હાય છે; પર’તુ વર્તમાન કાળે વીશ જિન વિચરી રહ્યા છે. જો અતીત અને અનાગત કાળના વિચાર કરીએ તેા શ્રી જિનેશ્વર દેવાની સંખ્યા અન`ત છે. આ બધા પ્રત્યે અમારે સરખા ભક્તિભાવ હા. છેવટે કહેવાય છે કે ‘ જેએ આ કળશ ગાય છે, તે આનંદ મંગળવાળું ઘણું સુખ
પામે છે
