________________
૩૦૬
[ જિને પાસના
૧૩–આભરણ પહેરાવવાં,
ત્યાર પછી પ્રતિમાજીને આભૂષણેા ચડાવવા જોઈ એ. આ આભૂષણા શક્તિસામર્થ્ય હોય તેા રત્ન, સુવર્ણ, માતી વગેરેનાં કરાવવાં જોઈએ, અન્યથા શક્તિ મુજબ કરાવીને પણ પ્રભુપૂજાના લહાવા લેવા જોઈ એ. કદાચ તેમ પણ ન ખની શકે તે સેાના-ચાંદીના વરખ તથા ખાદલું લગાડીને પણ પ્રભુજીના અંગને વિભૂષિત કર્યાંના આનંદ માણવા જોઈએ. વીતરાગ ભગવતને વળી આભૂષણેા કે આંગીએ શા માટે ?’ આ પ્રશ્ન આજે ઘણીવાર શ્રવણગોચર થાય છે; પરંતુ પ્રભુનુ' પૂજન કે અંગરચના એ પ્રભુ માટે નથી, આપણા આત્મકલ્યાણ માટે છે. તેમજ તીર્થંકર દેવ સરખા જગતમાં આપણા કોઈ ઉપકારી નથી અને ઉપકારી દેવાધિદેવની ભક્તિ માટે તન-મન અને ધનથી પ્રભુને સમર્પિત થઈ જવું જોઈએ. આટલી વાત લક્ષ્યમાં રહે તે પૂર્વીકૃત પ્રશ્નને અવકાશ રહેતા નથી. ૧૪-વશ્વના ઉપયોગ
આ વખતે ચંદુઆ, પુઠિયાં, તારણ વગેરે મધવા, તેનેા સમાવેશ પણ પ્રકરણના પ્રાર‘ભે જણાવ્યા મુજબ અંગપૂજામાં જ થાય છે. પ્રાચીન કાલમાં વજ્રયુગલ ચડાવવાની પ્રથા હતી, પણ તે આજે અમલમાં નથી.
૧૫-હાથમાં લ મૂકવુ,
પ્રતિમાજીનાં સવ અંગે આભૂષણાદિથી અલંકૃત કર્યો
