________________
સાત પ્રકારની શુદ્ધિ ]
૨૭૫
નગરી ખડી કરી. તે વખતે ત્યાં શ્રી પદ્માવતીનું મ`દિર આંધ્યું અને તેની લગેગલગ શ્રી પાર્શ્વનાથજીના એક ભવ્ય પ્રાસાદ નિર્માણુ કચે, કારણ કે શ્રી પદ્માવતીદેવી તેમની શાસનસેવિકા છે. પછી બાજુમાં ખીજાં મિરા પણ ખાંધ્યાં.
હવે એકવાર પાસેના સરેાવરમાંથી બે મહા મેાંઘા પાણીદાર મેાતી મળ્યાં અને તે જિનદત્તરાયના હાથમાં આવ્યાં. તેણે એ માતીના ઉપયોગ કરીને સાનાની બે સુદર નથડીએ! મનાવી. તેમાંની એક નથડી માતાજીને ચડાવવાના તથા ખીજી નથડી પેાતાની રાણીને આપવાના મનસૂબા કર્યો. આમ તે અને માતી સરખા કદનાં હતાં, એટલે મને નથડી સરખી પરંતુ તેમાંનું એક મેાતી પાણીમાં કઈક એટલે તે નથડી તેટલા અશે ખીજી નથડી કરતાં ઉતરતી કૈાટિની હતી. હવે જે વસ્તુ દેવ-દેવીને ચડાવવાની કે સમર્પિત કરવાની હોય, તે ઉચ્ચ કોટિની જ જોઈએ, પણ જિનદત્તરાયને ભાવિએ ભૂલાબ્યા. તેણે ઉતરતી કાટિની નથડી માતાજીને ચડાવી અને ઉચ્ચ કેાટિની નથડી પત્નીને પહેરવા આપી. પરંતુ બીજા દિવસે જોયું તે ઉતરતી કેડિટની નથડી પત્નીના નાક ઉપર હતી અને ઉચ્ચ કેાટિની નથડી માતાજીના નાકને શૈાભાવી રહી હતી!
ખની હતી, ઓછું હતું,
* આ સરોવર હુમચમાં જિનમંદિરની નજીક આવેલું છે. લગભગ ત્રિકાણકાર છે અને ચારે બાજુ સુંદર વનરાજીથી ઘેરાયેલું છે. તેને ‘ મેાતન કેરે' એટલે મેાતીનું સરેાવર કહેવામાં આવે છે. તેના કિનારે જિનદત્તરાયને મહેલ હતા, તેના થેાડા અવશેષો આજે પણ દેખાય છે. તેમાંથી ‘પુરાણા ચાવલ' મળી આવે છે.
