________________
૨૫૬
[ જિનપાસના एकवस्त्रो न भुञ्जित, न कुर्याद्देवतार्चनम् । न कंचुकं विना कार्या, देवार्चा स्त्रोजनेन तु ॥
પુરુષેએ માત્ર એક જ વસ્ત્ર પહેરીને ભજન અને દેવપૂજન કરવું નહિ; તથા સ્ત્રીઓએ કંચુક: (કાંચળી) વિના દેવપૂજન કરવું નહિ”
પૂજા માટે જે વસ્ત્ર વાપરીએ, તે બીજાનું પહેલું હોય તે ચાલે નહિ. બીજાનાં વાપરેલાં વસ્ત્રો વાપરવા જતાં તેની વૃત્તિઓની આપણને અસર થાય છે અને તે જે ખરાબ હોય તે આપણું કામ બગાડી નાખે છે. વળી આરોગ્યની દૃષ્ટિએ પણ બીજાનાં વાપરેલાં વસ્ત્રો વાપરવાં ચોગ્ય નથી. કોને કઈ જાતના રોગ હોય તે શું કહી શકાય ? જે કદાચ ચેપી રોગ હોય તો તે તરત જ લાગુ પડી જાય અને શરીરની ખરાબી કરી નાખે. આવાં કારણોસર બીજાનું વાપરેલું વસ્ત્ર પૂજામાં વાપરવું નહિ, એવો નિયમ પ્રચલિત થયેલો છે. મધ્યકાલિન યુગની એક ઐતિહાસિક ઘટના આ વસ્તુ પર સુંદર પ્રકાશ પાડે છે.
પરમહંત મહારાજા કુમારપાળ નિયમિત જિનપૂજન કરતા અને તે વખતે દુકૂળ એટલે ખાસ બનાવટના રેશમી ઝીણાં વસ્ત્રનો ઉપયોગ કરતા. એક વાર તેમનું આ વસ્ત્ર બાહડ મંત્રીના નાના ભાઈ ચાહડે વાપર્યું, તે જોઈને મહારાજાએ કહ્યું કે “હવે આ વસ્ત્ર મારે ચાલશે નહિ, માટે નવું વસ્ત્ર આપે.
બાહડ મંત્રીએ કહ્યું: “મહારાજા ! નવું વસ્ત્ર તો.
