________________
૧૮૦
[ જિનપાસના
* બારણું તરત જ ઉઘાડવામાં આવ્યું અને મકાન ભાડે રાખનાર મુખ્ય બહેને હાથ જોડીને કહ્યું : “ માફ કરજો. આપને સૂવામાં ખલેલ ન પહોંચે, એટલા માટે બારણાં બંધ રાખ્યાં હતાં.”
અમે કહ્યું : “પણ હકીક્ત શું છે?”
પેલા બહેને ખિન્નતાપૂર્વક કહ્યું : “આમારી કરીને કેટલાક વખતથી કંઈક વળગ્યું છે. તે અવારનવાર સતાવે છે. આજે પણ એવું જ થયું છે. ”
અમે પૂછ્યું: “આ બાબતની સ્વામી રમણાનંદજીને વાત કરી? ”આ સ્વામી અમારા તેમજ તેમના પરિચયવાળા અને ઘણા સહૃદયી તથા સેવાભાવી હતા.
ઉત્તરમાં પિલા બહેને કહ્યું કે “તેઓને આ વાતની ખબર પડી, એટલે કે ઈ મંત્રવાદીને બોલાવી લાવવા ગામમાં ગયા છે, પણ હજી સુધી પાછા ફર્યા નથી.”
અમે કહ્યું : “ ફિકર ન કરે. હમણાં જ બધાં સારાં વાનાં થઈ જશે.” અને અમે તેની સમીપે બેસી જમણા હાથમાં પાણીની અંજલી ભરી તે સને પાઠ બોલવા માંડ. ત્રણ પાઠના અંતે અંજલિનું જળ તેને મુખ પર છાંટયું કે તે બહેનનાં બધાં ચિહ્નો ફરી ગયાં અને તે દેશમાં આવી ગયા. બધાની પ્રસન્નતાને પાર રહ્યો નહિ. અમારી પ્રસન્નતાને પાર પણ કેમ રહે? અમે કહ્યું: “હવે એ બહેનને સૂવા દે. હમણાં ઊંઘી જશે.” પછી તે બહેન થોડી વારમાં સૂઈ ગયા. બાદ મંત્ર અને મંત્રશકિત
