________________
જમવા ધરી ઉલ્લાસજી; છાના રાખે પાસજી.. પુ. ॥૬॥ મોક ભરીયા સારજી,
રાજા લધુમ્રુત
ભેગા
બેઠા,
પીરસતી તેણી વારજી.. પુ. ||૭|| વિષમોક દીયે હોયજી;
હોય મિત્ર
ભેગા દેખીને,
સાર, તે ખાવે જે રહે ધરિયા સોયજી.. પુ. [૨૮]
બીડાં ખાયજી;
મિત્ર દૂર તાજી ટ્રસ પાક જમીને બેઠાં, તાંબુલ વસ્ત્રાભરણ લહી સન્માને, નિજ મંદિરીએ સધાય... પુ. ॥૨॥ સન્માની સાસુ કરતી, ગેહ વિદાયજી; શુભવીરે ત્રીજે ખંડે આઠમે ઢાળ કહાયજી.. y. 113011
પદ્માવતી
શ્રી
રાય સ્વજન
રત્નસાર હોય
પીરસવા રાણી
કુંવરાકિ મોક
લેઇ
૧-બકરી ?-સારા વાંસનો રવૈયો ૩-ઘા દીધો.
બેઠા.
લાવી,
થાળ,
ચાર આવળી
-: ઢાળ-૮ -
ભાવાર્થ :
રાજસભામાંથી રત્નસારે ચિત્રસેન કુમાર પાસે આવીને કહ્યું - કુમાર ! આપણી જવાની વાત રાજાને કરી છે. વાત સાંભળી રાજાનું મન દુઃખી થયું. પણ છૂટકો જ નથી. આ વાત કહ્યા વિના, કુમારે વાત સાંભળી. પોતાની પણ જવાની તૈયારી કરવા લાગ્યા.
કર્તા પુરુષ કહે છે કે - હે ભવ્ય જીવો ! તમે સૌ પુણ્ય કરો. આ સંસારમાં પુણ્યશાળી આત્માઓ સુખ ભોગવે છે. વળી તેમાં સદ્ગુરુનો ઉપદેશ સાંભળી જેણે જેણે પુણ્ય ઉપાર્જન કર્યા છે, ધર્મની આરાધના કરતાં અઢળક પુણ્ય પેદા કર્યું છે, તે પ્રાણીઓ આભવમાં ઘણા સુખને ભોગવે છે, અને પરભવમાં પણ દુઃખ પામતાં નથી. તેનાથી દુઃખ દૂર ભાગે છે અને સુખ તેને છોડીને કયાંયે જતું નથી. માટે સૌ પુણ્ય કરો.
રત્નપુરનો પદ્મરથ રાજા વિચારે છે કે જયારથી પુત્રી જન્મી ત્યારથી સમજવું જ રહ્યું કે તે બીજાની
થાપણ છે.
શ્રી ચંદ્રશેખર રાજાનો રાસ
२३८
