________________
૪૧૩
ખંડ ૪ | ઢાળ ૩૨
પંડિતની લાતુ ભલી, નહીં મૂરખની વાત; ઓ લાતોથી સુખ ઊપજે, ઓ વાતોથી દુઃખ થાત. ૬ એક દિન પૂછે કુમરને, કોણ પુર કોણ તુમ નામ; એ મુદ્રા છે કેહની, તુમ કરે એ અભિરામ. ૭ કોણ સ્વામી તમે સેવીઓ, એતો કાલને સીમ; તવ કુમરે સવિ દાખિયું, પુર કુલ નામ અસીમ. ૮ જે રાજા મેં સેવીઓ, મુદ્રા તેહની એહ; કહે નૃપ શબ્દ કરણે કહો, જિમ મન ઉપજે નેહ. ૯
|| ઢાળ બત્રીશમી II
(કાન્હજી મેલોને કાંબલી રે–એ દેશી) કુમર ભણે સુણો રાજીયા રે, જે મુદ્રાએ નામ; તેહનું નામ ન લીજીએ રે, વગર જમે ગુણધામ. નિસુણો અમારી વાતડી રે; રાતડી એવી એહ; જાતડીએ પડે ભાતડી રે, ચાપડીમાં દીએ છેલ્ડ. નિ. ૧ “ચક્ષુ-કુશીલ એ જાણીએ રે, જેહને નયન વિકાર; નામ ગ્રહ્યાથી તેહને રે, હોયે દુરિત પ્રચાર. નિ. ૨ અણભુંજે નામ ન લીજીએ રે, તેહનું હેતુ કુમાર; દાખો તિહાં કહે કુમરજી રે, જો લીજે નામાચાર;
તો તિણ દિન ન મલે આહાર. નિ. ૩ વિસ્મય લહી રાજા કહે રે, દેખીને એ ખ્યાલ; તતકાલ અણાવી રસવતી રે, બેઠો તિહાં ભૂપાલ. નિ. ૪ પરિકર સંયુત જમવા રે, સજ્જ થયા સવિ તેહ; દક્ષિણ કર ગ્રહી કોલીયો રે, મુખ સન્મુખ ઘરી નેહ. નિ. ૫ કહે રાજા તવ કુમરને રે, ચક્ષુ-કુશીલનું નામ; લેતાં વિઘન જો થાયશે રે, દિવ્ય પ્રભાવે તામ,
ભોજન કરતાં જામ. નિ૬ જો દ્રષ્ટિ પ્રત્યય એ પામશું રે, તો અમે સવિ પરિવાર; આદરશું ચારિત્રને રે, એહવો કર્યો નિર્ધાર. નિ. ૭ ૧. વિકાર દ્રષ્ટિથી જોનાર ૨. ખાઘા વગર ૩. રસોઈ, ભોજન ૪. પ્રતીતિ, સબૂત
