________________
ખંડ ૧ / ઢાળ ૬
૧૯
!! ઢાળ છઠ્ઠી ||.
(માહરું કરહળડો પલાણીયો રે–એ દેશી) મહારાજ આજ આવે રે, પ્રતાપસિંહ ભૂપાલ. મહા વેગે કર્યું રે પ્રયાણ, ચલિયા દૂત વઘામણી; નયર કુશસ્થલ ભાણ, થોડે દિનમાં આવે ઘણી. મ૦ ૧ શણગારે સવિ હાટ, કાટશું આવે મહાજન સામઈયા; નગરીની શોભા દેખી, સુર સઘલા જોવે રહ્યાં. મ૦ ૨ ભરી ભરી મોતી થાલ, સોહવ વધાવે સ્વસ્તિક પૂરતી; સાંબેલા સજી કુંભ, નયણે નિહાલે નયર તણો પતિ. મ. ૩ વાજે ગુહીર નિશાન, નાચે નાટક પાત્ર બઘા તિહાં; દાન માન ગુણગાન, ન રહી તેણે સમે કાંઈ મણા જિહાં. મ૦ ૪ મહાજન કરે રે જુહાર, સાર શૃંગારાદિક લેઈ ભટણાં; જય વિજયાદિ કુમાર, તાત તણા પદ પ્રણમે દુઃખ એટણા. મ. ૫ એણી પરે નગર પ્રવેશ, કર્યો પ્રજાએ બહુલા હરખશું; પુણ્ય સઘલા થોક, આય મિલે તે નયણે નિરખશું. મ. ૬ આવી બેઠા તખત, વખતબળે શું નવિ સંપજે; દુર્ગમ તે સુગમ જ થાય, નિત નિત નવલા કામિત નીપજે. મ૦ ૭ यतः- धर्माज्जन्म कुले शरीरपटुतासौभाग्यमायुर्बलं,
धर्मेणैव भवंति निर्मलयशोविद्यार्थसंपत्तयः कांताराच्च महाभयाच्च सततं धर्मः परित्रायते,
धर्मः सम्यगुपासितो भवति हि स्वर्गापवर्गप्रदः १ અર્થ -સારા કુલમાં જન્મ, સ્વસ્થ શરીર, સૌભાગ્ય, આયુ અને બળ, તે ઘર્મથકી પ્રાપ્ત થાય છે; અને નિર્મલ યશ, વિદ્યા, દ્રવ્ય, સંપત્તિ, તે સર્વ ઘર્મે કરીને જ પ્રાપ્ત થાય છે. તથા ઉગ્ર વનને વિષે સિંહ, હાથી, અગ્નિ, તસ્કરાદિક મહાભય થકી નિરંતર ઘર્મ રક્ષણ કરે છે, અને રૂડે પ્રકારે ઉપાસેલો ઘર્મ અવશ્ય સ્વર્ગ તથા મોક્ષને દેનારો થાય છે. દુસમન કીઘા દૂર, સૂરપણાથી હો ભૂરિ રમા લહે; આનંદ્યો પરિવાર, સાર જન્મારો હો એહવાનો કહે. મ૦ ૮
૧. સધવા (સોહાગણ) સ્ત્રીઓ ૨. પુણ્યના બળે
