________________
૧૪૭
॥ अथ तृतीयोऽधिकारः प्रारभ्यते ॥
|| દોહા II. બ્રહ્માણી વરદાયકા, વરગુણ મણિ ભંડાર; વિંછિત પૂરણ સુરલતા, જિનવાણી વિસ્તાર. ૧ જગદંબા જગદીશ્વરી, જયવંતી જગમાંહિ; શક્તિરૂપ સઘળે ફિરે, ત્રિભુવન જેહની છાંહિ. ૨ કમલકરા કમલક્ષણા, કમળ કોમળ સમ વાણ; કમલાનના કમલાસના, વીણા પુસ્તક પાણ. ૩ તેહ તણી સાન્નિઘ લહી, વળી ગુરુનો સુપસાય; હવે આગળ શ્રીચંદ્રની, કથા કહું સુખદાય. ૪ મુદિત મને મેદિની ફરે, જોતાં નવનવ રંગ; કિહાંએક રથ કિહાંએક હયે, કિહાંએક ચરણને સંગ. ૫ કિહાં દિવસે કિહાં રજનીયે, કિહાં પરગટ પ્રચ્છન્ન; પરમેષ્ઠી પદ ધ્યાનથી, સદા મને સુપ્રસન્ન. ૬ ગુરુદત્ત ઔષધિ યોગથી, સઘળે નિર્ભય હેત; આપદ્ તે સંપદ્ હુયે, જેહને પુણ્યસંકેત. ૭ વણિક હાટ દીનાર દેઈ, કરે ભોજનનું કાજ; શેષ દીનારનો નવિ લિયે, સંતને હોયે મુખ લાજ. ૮ પાંચ સાત સાથે જમે, પણ એકાકી નવિ ખાય; દુસ્થિતને છાનું દિયે, પરદુઃખ દેખી દૂણો થાય. ૯ શ્રીચંદ્ર ચંદ્ર કિરણ પરે, કુમુદામોદ કરત; સુખ શાતામાં મહીયળ, વિચરે તે વિલસંત. ૧૦
|| ઢાળ પહેલી || (રાગ મલ્હાર, આવ્યા રે આવ્યો રે, આવ્યો જલઘર ચિહું પખે–એ દેશી)
ચાલ હવે એક દિન રે તરુ ઉપર વાસો વસે, તિહાં દેખે રે છાયા તનુની એક રસે; અજુઆળી રે નિશિ પણ પુરુષ ન દેખીએ,
મન ચિંતે રે એ કાંઈ અચરિજ લેખીએ. ૧ ૧. પાણિ, હાથ ૨. ગુપ્તપણે ૩. દુઃખીને ૪. પૃથ્વી પર
