________________
૯૨
શ્રીચંદ્ર કેવલીનો રાસ
यतः-पाणौ पद्मधिया मधूककुसुमभ्रांत्या तथा गल्लयोनयनयोर्बंधूकबुद्ध्याधरे;
र्नीलेंदीवर शंकया
लीयंते कबरीषु बांधवजनव्यामोहबद्धस्पृहा, दुर्वारा मधुपाः कियंति तरुणी स्थान्यान्यहो रक्षति. १
તેહવી જાણી કુમ૨ જાયે લજ્જા પ્રેમે કરીને નમતું મિત્ર સંઘાતે તિહાં દીઠો કુમરીએ તે પ્રેમસુધાનો મોહી તે રૂપે મનમાં ચિંતવે જી, માનું એ મુજ પૂરવ ભવનો કંત રે. તેહ ભણી ચેષ્ટા થાયે છે એહવી જી, દીઠે કંતે સુખ હોયે અત્યંત રે. પુ॰ ૧૦ यतः-स्त्री कांतं वीक्ष्य नाभिं प्रकटयति मुहुर्वीक्षयति कटाक्षान्, दोर्मूलं दर्शयति रचयति कुसुमापीडमुत्क्षिप्तपाणिं; रोमांचस्वेदजृंभान् श्रयति कुचतटस्त्रंसिवस्त्रं विधत्ते, सोल्लंठं वक्तिनीवीं शिथिलयति दशत्योष्टमंगं भिनत्ति. १ ભાવાર્થ-કામવશ થયેલી સ્ત્રી સ્વેચ્છિત સ્વામીને જોઈને એટલાં વાનાં કરે છે-પોતાની નાભિને બતાવે છે, કટાક્ષે કરી તેના સામું જુએ છે, હાથ ઊંચા કરે છે, કેશને વારંવાર ઉઘાડા કરી સમારે છે, રોમાંચ, પ્રસ્વેદ તથા બગાસાં વગેરેનો આશય કરે છે, વારંવાર સ્તન પરથી ખસેલા વસ્ત્રને ઘારણ કરે છે, જેમ-તેમ વચન બોલે છે, પહેરેલાં વસ્ત્રની ગાંઠને છોડે છે તથા બાંધે છે, હોઠ ડસે છે તથા આળસ મરડે છે.
જિસે જી, તુંડ રે. તિસે જી,
કુંડ રે. પુ॰ ૯
ચેષ્ટા એહવી કુમરીએ જાણી આપણી રે, મૂકે ચતુર સખી તેહને પાસ રે. એ કોણ મુજ મનધનનો અપહરુ રે, રૂપ લાવણ્ય સવિ લક્ષણ ગુણ આવાસ રે. પુ॰ ૧૧ નામ કુલ ગોત્ર નય૨ ને જનપદે રે, માતપિતા વળી વંશ વિખ્યાત રે. ત્વરિતપણે જઈ પૂછ તું મિત્રને રે, આવી કહે મુજને તે સવિ વાત રે. પુ ૧૨
૧. માથું
