________________
અયોધ્યા............ભ૮૦૦-
જ નથી. એ બિચારા ન માલુમ કયા કારણે કુળપંરપરાની ક્રિયાને ઢસડે છે? આવાઓને ધર્મી ગણવા એમાં પણ ધર્મને નુકશાન જ છે. અડતાલીસ કલાકના પૌષધ કરે અને દીક્ષા લેવા ગયેલો પાછો આવે તેમાં રાજી થાય એ કદી બને ?
અમદાવાદવાળા મોહનભાઈ શેઠ જે પરમ ધર્માત્મા હતા, તેઓ આવાને કોઢીયા માનતા ને પૂછતા કે આવા કોઢીયાની સાથે જમવામાં પાપ નહિ ? દીક્ષિત ઘેર આવે અને પોષહમાં રહેલા પણ હૈયાફૂટ બની રાજી થાય તો એ પૌષધ કરનારા ધર્મના અર્થી નથી; પણ સંસારના જ
અર્થી હોઈ સંસારમાં જ ભટકનારા છે. જ્યારે એક સુશ્રાવક એવા હૈયા ? વિનાના પૌષધ કરનારા માટે એમ કહે તો પછી કોઈના દીક્ષા પતનથી કે દીક્ષા લેવા ગયેલા કોઈને કુટુંબીઓનાં ત્રાસ આદિથી ઘેર પાછું. આવવું પડે એવી સ્થિતિ ઉભી થવાથી કોઈ ઘેર આવે એથી જો કોઈ સાધુ રાજી થાય તો એ સાધુને મહાોઢીયો કહેવો પડે એમા આશ્ચર્ય શું છે ? આવા મહાકોઢીઆ જેવા બનેલા સાધુઓ પાપસ્થાનોની પુષ્ટિ થાય એવા ઉપદેશક બને એ કાંઈ બહુ મોટી વાત નથી. પ્રભુઆજ્ઞાના પાલક સાધુઓ તો કદી જ પાપસાધક પ્રવૃત્તિમાં અનુમોદક કે સહાયક ન થાય. સાધુ અને ભયંકર કર્માદાનમાં આશીર્વાદ દે એ બને જ કેમ? કર્માઘન શીખવા જનારને “નામો પૈધ્યા, તુમાર અચ્છા હો' એમ સાચો સાધુ કહે એ શું શક્ય છે? વનકર્માદિના પાપમાં સાધુ ન સમજે એ વાત જ બનવાજોગ નથી; પણ જ્યાં સાધુપણાનું ભાન ન હોય અને લોકમાં નામાંકિત થવાની જ ઈચ્છા બળવાન હોય ત્યાં જ્ઞાન પણ અજ્ઞાનરૂપે જ પરિણમે એ સહજ છે.
સભા અવધિજ્ઞાની મુનિ સર્પ કાઢવા જાતે કેમ ન ગયા?
પૂજયશ્રી : જ્ઞાનીની ક્રિયામાં પ્રસ્ત ન હોય. એ જેમ સર્પને જોઈ રહ્યા છે, તેમ જેના યોગે તે બચવાનો છે તે અને એનાથી પરસ્પર
(શીયાળ
છે
કે
