________________
( ૧૧૨ )
જંબુસ્વામી ચિત્ર.
[ સ
ફેરવ્યા છે.” “ એ શુ?” એમ સભ્રાંત થઇ તે ધેર આવ્યા તે, તે ણે જોયું કે, “અન્ધ થાકી ગયા છે અને દુર્બળ થઈ ગયા છે, તે પરસેવાથી શ્યામ થઇ ગયા છે, સારૂં થયું કે, અન્ધ રહ્યો; અહે ! તે માણસે મને ધર્મને માને છેતવ્યા?” એમ તેને એક જ વખતે હર્ષ તે શાક અન્ન ઉત્પન્ન થયા.
જિનદાસ નિર્તર અન્ધનું રક્ષણ તા કરતા જ હતા, પણ હુ વેથી તા, તે તેની વધારે સભાળ લેવા લાગ્યા; કારણ કે, તે ઉન્માર્ગે ગયા નહી તેથી વધારે પ્રિય થયા. ઇતિ જાતિવત ધાડાની કથા,
ઉ
માર્ગે લઇ જવા શક્તિમાન નથી અને હુ પણ પલેાકમાં સુખને આપનારા એવા તે ઉત્તમ માર્ગને તજી' એમ નથી,”
ટ છે. માર કહે છે.) “તે અશ્વની પેઠે મને પણ, કાઈ
પછી કનકશ્રીએ હસતાં હસતાં પ્રેમ સહિત કહ્યું, “ હે સ્વા મિન્ ! તમે પેલા ગામડાના મુખીના પુત્રની પેઠે જડ ન થાઓ. ( તેનુ આખ્યાન આ પ્રમાણે છે.):
मुखीना पुत्रनी कथा. २१
એક ગામડામાં એક મુખીને પુત્ર રહેતા હતા, તેના પિતા મૃ હ્યુ પામ્યા હતા અને તેની માતા પણ બહુ દુ:ખી હતી. તેણે તેને એકદા રડતાં રડતાં કહ્યું, “તુ નીચ પુરુષોના અગ્રેસર છે, ત્હારે અ હર્નિશ પર કથા શિવાય બીજી કાંઇ કામ નથી. હા વ્યવસાયી ( ઉદ્યમી) પિતા તા, વ્યવસાયમાં જ જીવતા અને આરભેલા વ્યવ સાયના સર્વદા નિર્વાહ કરતા. તુ યુવાન થયા, તે પણ તે હજુ વ્ય વસાય (ઉદ્યમ) જ આદડ્યા નહી; તેા પ્રારભેલા એવા વ્યવસાયના નિર્વાહની તે। શી વાત કરવી ! હારા સમાન વયના ખીજાએ તે, પાતાના ઉદ્યમવડે જીવે છે, ત્યારે તુ પીડની માફક ફાગઢના અ
