________________
દ્વિતીય સ્તબક/શ્લોક-૨૩થી ૪૦ શ્લોકાર્ચ -
કર્મનું અજીર્ણકરપણું હોવાથી કદન્ન તુલ્ય ધનાદિને પામીને તુચ્છ વિભાવવાળો પણ મૂઢ જીવ પોતાને શક માને છે. રિકી શ્લોક :
रम्भीयति निजललनां, मानी निजमन्दिरं विमानीयन् ।
स्वर्गीयति स्वनगरं, त्रिदशीयति परिजनं च स्वम् ।।२७।। શ્લોકાર્ચ -
પોતાની સ્ત્રીને રંભા જેવી સુંદર માને છે. પોતાના મંદિરનેeગૃહને, દેવવિમાન માને છે. પોતાના નગરને સ્વર્ગ માને છે. પોતાના પરિજનને દેવલોકનો પરિવાર માને છે. ll૨૭ll શ્લોક :
महतो लब्ध्वा विभवं, मलिनः प्रायेण माति नो हृदये ।
स्थगयति जगज्जलधरो, जलराशेरात्तजलभारः ।।२८।। શ્લોકાર્ચ -
મોટા પુરુષોના વૈભવને પ્રાપ્ત કરીને મલિન એવો જીવ પ્રાયઃ હૃદયમાં સમાતો નથી. જલરાશિને ગ્રહણ કરેલા જલના ભારવાળો એવો જલધર વાદળાંઓ, જગતને સ્થગિત કરે છે.
ભગવાનના શાસનની પ્રાપ્તિ પૂર્વે કોઈક રીતે મોટા વૈભવને પામે ત્યારે તે જીવ અત્યંત હૈયામાં સમાતો નથી. જેમ પાણીથી ભરાયેલાં વાદળાંઓ વરસીને જગતને સ્થગિત કરે છે તેમ આ જીવ પોતાના ગર્વથી બધાને તુચ્છ માને છે. Il૨૮.
શ્લોક :
तदसौ कदनलेशप्राप्त्या दृप्तः शृणोति विज्ञप्तिम् । नोग्रमदसत्रिपातः, पश्यति न परं च मोहान्धः ।।२९।।
