________________
એનું પરલોકસંબંધી ફળ જણાવવા માટે કહ્યું કે,
વસંતપુર નામનું નગર હતું. ત્યાં જિતશત્રુ નામે રાજા રાજ્ય કરતો હતો. એ નગરમાં એક જૈનધર્મ પાળનારી લીલાવતી નામે વેશ્યા રહેતી હતી. એ નિત્ય ચંડપિંગલ નામના એક ચોરની સાથે વિલાસસુખ ભોગવતી. એકદા એ ચોરે રાજાના જ મહેલમાં ચોરી કરીને એક અમૂલ્ય હાર ઉપાડ્યો કેમકે ચોરલોકોનું સાહસ કંઈ જેવું તેવું હોતું નથી. હાર લાવીને એણે વેશ્યાને આપ્યો અને વેશ્યાએ પણ એ ગોપવીને પોતાની પાસે રાખ્યો.
એક સમયે નગરજનોએ મળીને મોટો ઉદ્યાનિકા મહોત્સવ (ઉજાણી) આરંભ્યો. વેશ્યાઓ, દાસીઓ વગેરે પણ શ્રેષ્ઠ આભૂષણો ધારણ કરીને બગીચામાં ગઈ. આ લીલાવતીએ પણ પોતે સૌથી શ્રેષ્ઠ ગણાવા માટે પેલો હાર પહેરી લીધો. તેજતેજનો અંબાર એવો એ હાર જોઈને અન્ય વેશ્યાઓને અત્યંત આશ્ચર્ય થયું. પરંતુ એવામાં, રાજાની જે રાણીનો એ હાર હતો એની દાસીની એ તરફ દૃષ્ટિ ગઈ, અને એણે એ ઓળખ્યો. કારણ કે ચોરી ગમે એટલી ગુપ્ત રાખ્યા છતાં ચોથે દિવસે પ્રકટ થવા વિના રહેતી નથી. રાજાને પોતાને આ વાતની ખબર પડી એટેલ એણે પૂછ્યું કે એ વેશ્યા કોની સાથે રહે ? એના પ્રત્યુત્તરમાં એને જણાવવામાં આવ્યું કે એ વેશ્યા ચંડપિંગળની સાથે રહે છે. એ સાંભળીને રાજાએ સત્વર એને શૂલિપર ચઢાવ્યો.
હવે વેશ્યા તો શ્રાવિકા હતી એટલે એણે ‘મારા વલ્લભ ચંડપિંગળને મારે અર્થે શૂલિ મળી છે.' એમ વિચારી એનું હિત ચિન્તવીને એને પંચપરમેષ્ઠી મંત્ર સંભળાવ્યો. અને એને વિશેષમાં કહ્યું, -હે પ્રિય ! તું આ વખતે એવું નિદાન એટલે ‘નિયાણું' કરે કે તું અહીંથી મૃત્યુ પામી આવતા જન્મમાં રાજપુત્ર તરીકે જન્મ લે. ચોરે પણ એના વચનપરથી એવું નિદાન કર્યું અને શુભ ધ્યાને મૃત્યુ પામ્યો. પુનર્જન્મમાં એનો જીવ રાજાની પટ્ટરાણીની કુક્ષિએ આવ્યો અને પિતાના મનોરથોની સાથે ગર્ભને વિષે વૃદ્ધિ પામતો પૂર્ણ સમયે પુત્રપણે ઉત્પન્ન થયો. વાત અકસ્માત્ એમ બની કે પેલી વેશ્યા લીલાવતી જ પ્રારબ્ધયોગે આ રાજશિશુને રમાડવા રહી. અભયકુમાર મંત્રીશ્વરનું જીવનચરિત્ર (ભાગ-૩)
30
