________________
એમ પણ છે ?' પરંતુ આપ કિચિંત કાળ રાહ જુઓ. હું સમય આવ્યે આપને કહી દઈશ. મારે કહેવાનું સ્થાન આપ જ છો.”
એવામાં ત્રણ જગતના નાયક, અખિલ વિશ્વને આનંદદાયી શ્રી વીરજિન, સંસારી જીવોના હિતાર્થે પૃથ્વી પર વિચરતા વિચરતા, ઉદાયન નૃપતિને પ્રવજ્યા આપી, મરૂદેશમાંથી જાણે અભયકુમારનાં પુણ્યથી આકર્ષાઈને આવ્યા હોય નહીં એમ ત્યાં રાજગૃહી નગરીમાં પુનઃ પધાર્યા. અમર નિર્જર દેવોએ તતક્ષણ સમવસરણની રચના કરી. કારણકે દેવોને ચિંતવન માત્રથી જ સર્વકાર્ય સાબિત થાય છે. સર્વત્ર સુવર્ણની પવિત્રતા સૂચવતા હોય નહીં એમ નવા નવા સુવર્ણકમળો પર ચરણયુગલ મૂકતાં મૂકતાં પ્રભુએ પૂર્વદ્વારેથી સમવસરણમાં પ્રવેશ કર્યો. એમને જોતાં જ સર્વ કોઈનો મોહ-ભ્રમ ટળી ગયો, સંસારની અસારતા જણાઈ, સત્યનો ભાસ થયો. પ્રભુ પણ પછી “નમો તિથ્થ” એમ કહીને, પ્રતિબોધ દેવા માટે આસને બિરાજ્યા. કેમકે પ્રતિબોધ એટલે દેશનારૂપી નદી ભગવાનરૂપી પર્વતમાંથી વહે છે.
એટલામાં તો દેવ, મનુષ્ય અને તિર્યંચ પણ સમૂહમાં પ્રભુને વંદના કરવાને આવવા લાગ્યા. ફક્ત નરકના જીવો પરાધીન એટલે બિચારા શું કરે ? પ્રભુ પધાર્યા એજ સમયે ઉધાનપાલકે જઈને શ્રેણિકરાયને વધામણી. આપી કે- “હે દેવ ! ત્રણ જગતના સ્વામી, સુરાસુરોને પણ વંદ્ય, સકળા કર્મદળના સંહારક, ધર્મપ્રવર્તક, કેવળજ્ઞાની ચરમ તીર્થકર શ્રી વીરપ્રભુ પધાર્યા. શ્રી મહાવીરના આગમનની વાત સાંભળીને ભૂપતિને અત્યંત ઉલ્લાસ થયો; અને તેથી એવા હર્ષના સમાચાર લાવનાર બાગવાનને પ્રેમપૂર્વક દાન દીધું અને અસંખ્ય પુણ્ય ઉપાર્જન કર્યું. પછી “આજે નિશ્ચયે મારી સકળ લક્ષ્મીની સાર્થકતા થશે કેમકે જિનેન્દ્રને વંદન કરવા જવાના ઉત્તમ કાર્યમાં એનો ઉપયોગ થશે.” એમ વિચારી અત્યાનંદ સહિત, જાણે દશે દિશાઓને પૂરી નાખતો મહાસાગર વલ્લો આવતો હોય નહીં એમ, સમગ્ર સામગ્રી સાથે પ્રભુને સમવસરણે આવ્યા.
સકળકળા કૌશલ્ય નિષ્ણાત અભયકુમાર પણ પોતાની શંકાનું નિવારણ કરવાની અત્યંત ઉત્સુકતાને લીધે હર્ષસહિત પિતાની સાથે સમવસરણે અભયકુમાર મંત્રીશ્વરનું જીવનચરિત્ર (સર્ગ અગ્યારમો)
૨૩
