________________
इत्थं विचिन्तयति कोशगते द्विरेफे हा हन्त हन्त नलिनीं गज उज्जहार ॥
૧૭૦-૨૪. અનન્ત બુદ્ધિના નિધાન એવા. અહિં “હે અનન્ત બુદ્ધિનિધાન (કુમાર), એના” એમ વાંચવું.
૧૭૩-૧૯. અસ્થૂલ મુખવાળા. કૃશ-પાતળા મ્હોંવાળા. આ બધાં ઉત્તમ જાતિના અશ્વનાં લક્ષણો છે.
૧૭૪–૧૩. જુગુપ્સા. ઘૃણા, તિરસ્કાર.
૧૭૪-૯. ગંધ હસ્તિ. ઉત્કટ મદગંધવાળો હાથી.
यस्य गन्धं समाघ्राय न तिष्ठन्ति प्रतिद्विपा: । तं गन्धहस्तिनं प्राहुः नृपतेर्विजयावहम् ॥
૧૭૪-૧૯. પર્યન્ત દેશ. છેવાડે આવેલો, ખુણે પડી ગયેલો દેશ.
૧૭૪-૧૯. શાલિગ્રામ નામના ગામડામાં ધનાઢ્ય વણિક. ઈત્યાદિ. ગામડા ગામમાં વળી ધનવાન કેવો ?' એવી કોઈ શંકા કરે તે દૂર કરવા માટે કાવ્યકર્તા દૃષ્ટાન્ત આપે છે કે કમળ જેમ જળમાંયે હોય ને સ્થળને વિષે પણ હોય એમ ધનવાન શહેરમાંયે હોય તેમ ગામડામાં પણ હોય. (સિદ્ધાન્તને દૃષ્ટાન્ત વડે સિદ્ધ કર્યું છે). ૧૭૪-૨૩. યુગ. ધોંસરૂં.
૧૭૫-૨. સત્યાનુરક્ત. સત્યા-સત્યભામાને વિષે અનુરક્ત છતાં ‘જનાર્દન'-કૃષ્ણ નહિં એમ કહેવું એ વિરોધ. એ (વિરોધ), સત્યને વિષે અનુરક્ત છતાં ‘જનાર્દન'-લોકોને દુખ દેનારા નહિં-એમ અર્થ કરીને શમાવવો. (વિરોધાભાસ અલંકાર).
૧૭૫-૧૧. એષણીય અન્નપાન...ઈત્યાદિ. એમને વિશુદ્ધ અન્નપાન વહોરાવ.
૨૯૨
૧૭૫–૧૭. (શ્રૃંગારને વિષે) મૂઢ. મોહવાળી.
૧૭૫-૧૯. અચિત્ત જળ. અગ્નિથી પાકું કરેલું-ઉકાળેલું જળ. ૧૭૫-૨૦. ચાક્રિક. કુંભાર; તેલી. બંનેના શરીર એમના એવા ધંધાને લીધે ચીકણા હોય છે.
અભયકુમાર મંત્રીશ્વરનું જીવનચરિત્ર (ભાગ-૧)
