________________
(૩૭) आधारोयस्त्रिलोकया जलधि जलधरान्दवोयन्नियो ज्या भुज्यन्ते यत्प्रसादादसुरसुरनराधीश्वरैः संपदोऽपि ।। आदेश्या यस्य चिंतामणि सुरसुरभी कल्प वृक्षादयस्ते श्रीमान् जैनेंद्रधर्मः किसलयतु सवः शाश्वती मोक्ष लक्ष्मीम् ॥
ભાવાર્થ –જે ત્રણે લોકને આધાર છે. સમુદ્ર, મેઘ, સૂર્ય અને ચંદ્ર વિગેરે જેના હુકમમાં રહેલાં છે. સંપત્તિઓ પણ જેની કૃપાથી અસુર, દેવતા અને રાજાદિકવડે ભેગવાય છે. ચિંતામણી રત્ન, કામધેનુ તથા ક૯૫વૃક્ષાદિક તે જેના હુકમને તાબે છે. એવા કલ્યાણકારક જૈન ધર્મ તે તમને શાશ્વતી મોક્ષરૂપી લક્ષ્મીને આપો. દેહનું કાર્ય છે. દેહમાંજ આશ્રિત છે. ભીંતના ચિત્રની જેમ ચિત્રભીંત વિના રહી શકતું નથી. તેમજ બીજી ભીંત પર સંક્રમણ પણ થઈ શકતું નથી. અને ભીંતની સાથે જ તેને વિનાશ થાય છે. સંવેદનનું પણ તેવીજ રીતે જાણી લેવું આ કથન પણ અસત છે. કારણકે આત્મા સ્વરૂપથી અમૂર્ત છે. અને આંતર શરીર અતિ સૂક્ષ્મ છે. તે કારણથી દષ્ટિગોચર નથી. “તદુવત”
अंतराभाव देहोपि सूक्ष्मत्वोन्नोप लभ्यते ॥ निष्कामन् प्रविशन् वात्मा, ना भावोऽनीक्षणादपि ॥
તે કારણથી આંતઃ શરીર યુક્ત પણ આત્મા, જતાં આવતાં દે. ખાતે નથી, પરંતુ લિંગથી ઉપલબ્ધ થાય છે. જુઓ, તત્કાલ ઉત્પન્ન થએલા કૃમિ જીવને પણ પિતાના શરીર વિષે મમત્વ થાય છે. ઘાતકને જાણીને દેડી જાય છે. જેને જેને વિષે મમત્વ છે તે પૂર્વ મમત્વ
