________________
૧૦)
સફાઈદાર રીતે ગોઠવ્યા છે.” એવી વાતો સાંભળતો દક્ષિણ દિશા તરફ ત્યાં સુધી ઉભો રહ્યો કે જ્યાં સુધી સૂર્ય અસ્ત થવાની તૈયારી કરવા લાગ્યો. સ્ટેજ પ્રકાશ હતો, ને દિશાઓ શ્યામ થવા લાગી કે ગંધર્વકની આશા છોડી વીલે મોઢે પર્વત પરથી નીચે ઉતર્યો.
મૂકામે ગયો. પલંગ પર બેસી “ગંધર્વક કેમ નહીં આવ્યો હોય ? શું કારણ હશે? શું નડતર નડ્યું હશે ?” એ વિચારમાંને વિચારમાં મુશ્કેલીથી આવેલ નિદ્રાધીન થઈ ગયો.
બીજે દિવસે પણ એવી જ રીતે બગીચામાં ગયો. તે જ રીતે ત્યાં બધું કામકાજ કર્યું. તે જ રીતે ગંધર્વકની વાટ જોઈ દિવસ ગાળ્યો. જ્યારે ગંધર્વક ન આવ્યો અને દિવસો પર દિવસો જવા લાગ્યા એટલે ચક્રસેન દુહિતાને સંભાળી સંભાળી જાણે બીજો ઉનાળો હોયની તેમ ઉના નિશ્વાસ મૂકવા લાગ્યો. (અર્થાત્ વસંતઋતુ ઉતરી ગ્રીષ્મઋતુ (ઉન્ડાળો) બેઠો તેના હૃદયમાં વિરહ વેદના થવા લાગી.
છેવટે સકામ અને ચિત્રાનુસારે તિલકમંજરીના લાવણ્યની કલ્પના કરવા લાગ્યો. દિવસે દિવસે વધતા યૌવનની મનોહરતા વારંવાર વિચરતો હતો. યૌવન પ્રમાણે સ્તનોના ઘેરાવાની કલ્પનાપૂર્વક તેનું રૂપ અનંગવેદના શાંત કરવા હૃદયમાં ઘુંટતો હતો. કોઈ ચતુર ચિત્રકારે તેની અનેક ભાવવાહિ છબીઓ ભીંતો પર જાણે ચિતરી હોય તેમ રાત-દિવસ ચારે તરફ જોતો હતો.
આવા મન કલ્પિત ચિત્રો જોઈ જોઈ કામના બાણોથી ને ઉનાળાથી કંટાળેલા કુમારને શાંતિ આપવા વર્ષાઋતુ આવી, ચારે તરફ વરસાદ વરસવા લાગ્યો, હંમેશના જાગરણથી જડકીકી
