________________
१२. बारसमं अज्झयणं 'समोसरणं'
५३५. चत्तारि समोसरणाणिमाणि, पावादुया जाइं पुढो वयंति । किरियं अकिरियं विणयं ति तइयं, अण्णाणमाहंसु
चउत्थमेव ॥१॥
५३६. अण्णाणिया ता कुसला विसंता, असंथुयाणो वितिगिछतिण्णा।
अकोविया आहु अकोवियाए, अणाणुवीयीति मुसं वदंति ॥२॥ ५३७. सच्चं असच्चं इति चिंतयंता, असाहु साहु त्ति उदाहरंता ।
जेमे जणा वेणइया अणेगे, पुट्ठा वि भावं विणइंसु नाम ॥३॥ ५३८. अणोवसंखा इति ते उदाहु, अढे स ओभासति अम्ह एवं ।
लवावसंकी य अणागतेहि, णो किरियमाहंसु
अकिरियआया ॥४॥
५३९. सम्मिस्सभावं सगिरा गिहीते, से मुम्मई होति अणाणुवादी।
इमं दुपक्खं इममेगपक्खं, आहंसु छलायतणं च कम्मं ॥५॥ ५४०. ते एवमक्खंति अबुज्झमाणा, विरूवरूवाणि अकिरियाता ।
जमादिदित्ता बहवो मणूसा, भमंति संसारमणोवतग्गं ॥६॥ ५४१. णाइच्चो उदेति ण अत्थमेति, ण चंदिमा वढती हायती वा ।
सलिला ण संदंति ण वंति वाया, वंझे णियते कसिणे हु
लोए ॥७॥
138