________________
૮૫
ના સ્મરણ૨૬ છવીશમી, કથાછેશ્ર્વ૨૭ સત્તાવીશમી, પરિષભેદ૨૮ આશાતના, એ છે અઠ્ઠાવીશમી. (૪૭)
૨૬
શબ્દોથી હૂંકારા કરીને જો ખેલાવે તે તે તું ભાષણ’ નામની તેવીશમી આશાતના કહેવાય છે.
આ ગ્લાન ( માંદા ) સાધુની વેયાઆટલા બધા તું
આળસુ થઈ
કરતાં ઊલટા
૨૪ ગુરુ જ્યારે શિષ્યને કહે કે વચ્ચે કેમ કરતા નથી ? કેમ ગયા છે?' ત્યારે શિષ્ય પેાતાની ભૂલ કબૂલ ન તેના જેવા જ સામેા જવાબ આપે કે ' તમે વૈયાવચ્ચ કરતા નથી? તમે પાતેજ આળસુ થઈ ગયા છે ઇત્યાદિ જો કહે તા તે ‘ તજ્જાત ભાષણુ ’ અથવા તજાતવચન' નામની ચેાવીશમી આશાતના કહેવાય છે.
પાતે જ કેમ
"
"
૨૫ ગુરુ ( અથવા રત્નાધિક) જ્યારે કથા આદિ કહેતા હોય ત્યારે ‘ અહા ! આ વચન આપે ઉત્તમ કહ્યું ' ઇત્યાદિ પ્રશંસાયેાગ્ય વયના ન કહે, તેમજ કથા આદિ સાંભળવાથી પેાતાને સુંદર અસર થઈ છે એવા આશ્ચય`જનક ભાવ અથવા હૉંત્પાદક ભાવ પણ ન દર્શાવે, કિન્તુ મનમાં શું મારા કરતાં પણુ એમની વ્યાખ્યાનકળા અધિક છે ? ' એવી ઇર્ષ્યાથી જ જાણે દુભાતા હૈાય તેમ જ વર્તે તા તે ‘માસુમન' નામની પચીશની આશાતના કહેવાય છે.
ગુરુ જ્યારે ધર્મકથા કહેતા હાય ત્યારે શિષ્ય ‘ તમને આ અર્થ સ્મરણમાં નથી અર્થાત્ યાદ નથી, એ અર્થ એ પ્રમાણે ન હાય' ઇત્યાદિ જે કહે તેા ‘તાસ્મરણ ’ ” નામની છવીશમી આશાતના કહેવાય છે.
૨૭ ગુરુ જ્યારે ધર્મકથા કહેતા હૈાય ત્યારે શિષ્ય · એ કથા પછીથી હું તમને ( સત્તાજનને) સારી રીતે સમજાવીશ.' વગેરે કહીને,
