________________
१५६
(૧૨) ભય—વંદના ન કરૂ તે બહાર કાઢશે એ ભયથી
વના કરે.
(૧૩) ગારવ—ગવ થી-માનથી વંદન કરે. (૧૪) મૈત્રી—મિત્રતાના કારણે વંદન કરે,
(૧૫) કારણ—વસ્ર-પાત્ર લાભના કારણથી વંદના કરે. (૧૬) તેન—ભયથી ચારની જેમ વંદના કરે.
(૧૭) પ્રત્યેનીક—વંદના નહિ કરવાના અવસરે વંદના કરે. ( ૧૮ ) રૂષ્ટ ગુરૂ રાષમાં હાય યા પોતે ક્રોધમાં વટ્ઠન કરે. (૧૯) તજ ના—વચનથી યા કાયાથી તના કરતા વાંદે. (૨૦) શઢ-વિશ્વાસ ઉપજાવવા કરે, યા મ્હાનું કાઢી ન કરે. (૨૧) હીલિત-વચનથી હૅલના-અવજ્ઞા કરતા વાંઢે. (૨૨) વિપલિ(૨)કુચિત વચ્ચે વચ્ચે દેશકથાદિ
વિકથા કરે. (૨૩) દુષ્ટા દૃષ્ટ-અંધારામાં ઉભા રહે, ગુરૂ દેખે તે કરે. (૨૪) શ્ઞ— અડ્ડા કાય' કાય' ઉચ્ચાર વખતે લલાટે એ હાથ લગાડી ન કરતા બે પડખે હાથ લગાડે. (૨૫) કર—અરિહંત ભગવત રૂપી રાજાના યા ગુરૂને કર–ટેક્ષ માને.
---
(૨૬) કરમાચન—રાજાના કરથી છૂટ્યા પશુ ગુરૂને વાંદણા દેવા રૂપ કર ચુકવવા સરખું સમજી વંદન કરે. (૨૭) આશ્લિષ્ટ અનાષ્ટિ – અહાકાય ઈત્યાદ્રિ આવતા વખતે એ હાથ રજોહરણને અને મસ્તકે ન લગાડે.
