________________
सट्ठिसयपयरणं। [ रे जीव ! भवदुःखान्येक एव हरति जिनमतो धर्मः ।
इतरान् प्रणमन् शुभकार्ये मूढ ! मूषितोऽसि ॥ ] ગાથાર્થ: હે જીવ! એકમાત્ર જિનેશ્વરે પ્રરૂપેલો ધર્મ જ સંસારના દુઃખોનું હરણ કરે
છે. શુભકાર્યમાં બીજાઓને પ્રણામ કરતો તું ખરેખર લૂંટાયેલો છે. र इति संभाषणेऽव्ययम्, जीव आत्मन्! भवदुःखानि एक एव हरति जिनमतोऽर्हत्प्रणीतो धर्मः, उपलक्षणत्वात् प्रणेता देवः, तदुपदेष्टा च गुरुः । इह द्वितीया प्रथमार्थे । ततश्च 'इयराणां' इति द्वितीयास्थाने षष्ठीनिर्देशात्, इतरान् देवविशेषान् कुगुरुंश्च प्रणमन् शुभकार्ये पुण्यार्थ, मूढ मूर्ख ! मुषितोऽसि निस्सारीकृतोऽसि ॥ ३ ॥
ભાવાર્થ હે જીવ! એક જિનેશ્વરે કહેલો ધર્મ જ ભવનાં દુઃખોને હરે છે. અર્થાત્ તેના પ્રણેતા દેવ અને તે (ધર્મ)ના ઉપદેશક ગુરુ જ સંસારદુઃખોથી બચાવે છે. તેથી શુભકાર્યમાં પુણ્યને માટે બીજા દેવોને અને કુગુરુઓને પ્રણામ કરતો તું હકીકતમાં તો લૂંટાઈ ગયો છે.
देवेहिं दाणवेहिं य सुओ मरणाओ रक्खिओ कोइ ?!
दढकयजिणसम्मत्ता बहुयवि अजरामरं पत्ता ॥ ४ ॥ [ देवैर्दानवैश्च श्रुतो. मरणाद् रक्षितो कोऽपि ? ।
दृढकृतजिनसम्यक्त्वा बहवोऽप्यजरामरं प्राप्ताः ॥ ] ગાથાર્થઃ દેવો ને દાનવો વડે મરણથી રક્ષણ કરાયેલો કોઈ આત્મા (શું ક્યારેય)
સાંભળ્યો છે? (જ્યારે) જેમણે જિનેશ્વરે પ્રરૂપેલા સમ્યકત્વને દઢ કર્યું છે
તેવા ઘણા અજરામરપદને પામ્યા છે. देवैः सुरैः, दानवैश्चासुरैः, श्रुत उपलक्षणत्वाद् दृष्टो वा मरणाद् रक्षितः कश्चिदपि ? प्रसादितप्रेतपतिशङ्करवन्न कश्चित् । किन्तु दृढीकृतजिनप्रणीतसम्यग्दर्शना बहवोऽपि जीवा अजरामरं 'पदम्' इति शेषः प्राप्ताः, उपलक्षणत्वात् प्राप्नुवन्ति, प्राप्स्यन्ति चेति । भावप्रधानत्वानिर्देशस्याजरामरत्वं वा ॥ ४ ॥
ભાવાર્થ દેવો અને દાનવો વડે મરણથી બચાવાયેલો કોઈ માણસ શું ક્યારેય સંભળાયો કે જોવાયો છે? પરંતુ જેણે જિનપ્રણીત સમ્યગ્દર્શનને દઢ કર્યું તેવા અનન્તા જીવો અજરામર પદને પામ્યા, પામે છે અને ભવિષ્યમાં પણ પામશે.
जह कुवि वेसारत्तो मुसिज्जमाणोवि मन्नए हरिसं ।
तह मिच्छवेसमुसिया गयंपि न मुणंति धम्मनिहिं ॥ ५ ॥ [ यथा कोऽपि वेश्यारक्तो मुष्यमाणोऽपि मन्यते हर्षम् ।
तथा मिथ्यात्ववेश्यामुषिता गतमपि न.जानन्ति धर्मनिधिम् ॥ ] ગાથાર્થ જેમ કોઈ વેશ્યામાં આસક્ત પુરુષ પોતે લૂંટાતો હોવા છતાં હર્ષ પામે છે