________________
કે, “અહો ! ઈ દ્રભૂતિએ બહુ સારે શિષ્ય મેળવ્યું, “પછી કંઈક લજિજત મનથી શ્રી ગૌતમે વીરપ્રભુને પૂછયું કેહે ભગવન્! આ શું કરાવ્યું? સત્ત્વ તત્વ સમજાવે. એટલે પ્રભુ બોલ્યા કે, “હે વત્સ ! અહંતગુણેના ચિંતનથી એણે ગ્રંથિભેદ કર્યો એ તને લાભ થયે અને એનો મારી ઉપર જે દ્વેષ થયે તે વૃતાંત સાંભળ
પૂર્વે પતનપુરમાં પ્રજાપતિ રાજાનો પુત્ર ત્રિપૃષ્ઠ નામે હું વાસુદેવ હતો તે વખતે અધગ્રીવ રાજા પ્રતિ વાસુદેવ હતે. એકદા નિમિત્તશે તેને કહ્યું કે તમારૂં મરણ ત્રિપૃષ્ઠના હાથથી થશે, ત્યારથી તે ત્રિપૃષ્ઠની ઉંપર અત્યંત દ્વેષ ધરવા લાગે અને તેને મારવાને માટે ઉપાય કર્યા, પરંતુ તે બધા નિષ્ફળ થયા.
એકદા કઈ બલાત્કટ સિંહ તેના શાલિક્ષેત્રમાં ઉપદ્રવ કરતો હતો, પણ તેને મારવાને માટે કોઈ સમર્થ થયે નહિ. એટલે મુખ્ય રાજાની આજ્ઞાથી બીજા રાજાએ વારા પ્રમાણે તે ક્ષેત્રનું રક્ષણ કરતા હતા. એક દિવસે તે પ્રજાપતિ રાજાને વારો આવ્યો, એટલે પિતાના પિતાને અટકાવીને એક વેગ શાળી રથ પર બેસીને સારથિ સહિત ત્રિપૃષ્ઠ ત્યાં રક્ષણ કરવાને ગયા ત્યાં તેણે સિંહને બોલાવ્યા કે તરત જ તેની સામે દેડ કારણ કે સિંહ શું મનુષ્યને રેકાર (તિરસ્કાર) સહન કરે? એવામાં તેના બે ઓષ્ઠને વિદારી શુક્તિના સંપુટની જેમ દ્વિધા કરીને મહા પરાક્રમી ત્રિપૃષ્ઠ તેને અઘમૃત (અધમુઓ) કરી મૂક્યો. તે વખતે પાસે રહેલા વ્યંતર દેવોએ જય જય શબ્દનો ઉચ્ચાર કર્યો. પણ “અહા ! હું એક પુરૂષમાત્રથી મરાયે” એમ ચિંતવતો સિંહ પિતાને નિંદવા લાગ્યો. તે વખતે સારથિ તેને મધુર વાણુથી શાંત
