________________
૧૯૪ થયેલ છે. અને વિચારવા લાગ્યો કે - અડે! દેવની ગતિ કેવી વિચિત્ર છે? જ્યાં માણસે લજજા પામે, તે શ્વસુર ભવનમાં આવી સ્થિતિથી હું કેમ જઈ શકીશ?
અહે! પ્રાણીઓ પર અણધાર્યા સુખ અને દુ:ખ આવી પડે છે. માટે કલેશના હેતુભૂત આવી ચિંતા કરવાથી સર્ચઆ પ્રમાણે વિચાર કરીને તે એક દેવકુલમાં રહ્યો અને કઈ માણસ દ્વારા પિતાના સસરાને ઘેર આગમનના ખબર જણાવ્યા. મનને સંતાપ કરનારી પિતાના જમાઈની તેવી વાત સાંભળીને “અહા ! એ શું ?” એમ ઉંચા અવાજે બેલતે શ્રેષ્ઠી તરત ઉઠ્યો અને જોવામાં તેની પાસે જવા ચાલે, તેવામાં સૂર્ય અસ્ત થયે, એટલે અસુર થઈ જવાથી કુટુંબીઓએ જતાં અટકાવ્યો, તેથી પિતાના ઘરે જ રહ્યો. પછી બ્રાહ્મમુહૂર્ત થતાં અવસરને ઉચિત વસ્ત્ર, આભરણાદિક લઈને તે પિતાના જમાઈને મળવા ચાલ્યા; અને સુવર્ણ કંકણના સમૂહથી ભુજલતાને સુશોભિત કરી પોતાના પતિને જેવાને બંધુમતી પણ તેની સાથે નીકળી. તે વખતે શ્રેષ્ઠીની પાછળ જતી હોવાથી કેઈ લુધ્ધ ચેરે તેના બંને હાથ કાપી નાખ્યા. પૂર્વકૃત કર્મ અન્યથા થતું નથી. એવામાં ત્યાં કોલાહલ થયે, એટલે કેટવાલ વિગેરે આવ્યા અને ખબર મેળવીને તેઓ ચેરની પાછળ દક્યા. પછી શ્રેષ્ઠી ત્યાંથી જ પાછા ઘેર ગયે, ત્યાં લોકે એકત્ર થયા અને “કમની દશા ન્યારી છે' એવી શેક કથા કરવા લાગ્યા.
હવે ચાર પણ રાજપુરૂષને પાસે આવેલા જોઈને હાવો બની જ્યાં પ્રથમથી જ પેલો શેઠનો જમાઈ સુતે છે તે દેવકુલમાં આવ્યું. ત્યાં દાગીને તેની પાસે મુકીને મુઠી વાળીને નાઠે. એવામાં તે વસ્તુઓ જેવાથી સુભટોએ જાણ્યું
