________________
પૂ. સાધ્વીજી શ્રી પદ્મલતાશ્રીજી મહારાજને
" મનગમતી શ્રી અનાથી મુનિની સઝાય
(રાગ - પ્રભુ પાસનું મુખડું જોવા) બંબસારે વનમાં ભમતાં, ઋષિ દીઠો રવાડી રમતાં રૂ૫ દેખીને મન રીજ્યો, ભારે કર્મી પણ ભીંજ્યો... પાણિ જોડીને એમ પૂછે, સંબંધ તમારે શું છે, નરનાથ હું છું અનાથ, નથી મારે કોઈ નાથ... હરખે જોડી કહે નાથ, હું થાઉ તમારો નાથ, નરનાથ તું છે અનાથ મુજને કરે છે સનાથ... મગધાધિપ હું છું મોટો, શું બોલે છે ભૂપ ખોટો, તું નાથપણું નવિ જાણે, ફોગટ શું આપ વખાણે... નયરી કોસાંબીનો વાસી, રાજપુત્ર હું છું વિલાસી, એક દિન મહારોગે ધેર્યો, કેને તે પાછો ન ફર્યો.. માતપિતા છે મુજ બહુમહિલા, વહેવરાવે આંસુના રેલા, વડા વડા વૈદ્યો તેડાવે, પણ વેદના કોઈન હઠાવે.. એહવું જાણી તવ શૂલ, મેં ધાર્યો ધર્મ-અમૂલ, રોગ જાયજો આજની રાત, તો સંયમ લેઉ પ્રભાત... ૭ એમ ચિતવતા વેદના નાઠી, આખડી બાંધી મેં કાઠી, બીજે દિન સંયમભાર, લીધો ન લગાડી વાર... અનાથ સનાથનો વહેરો, દાખ્યો તુમને કરી ચહેરો, જિનધર્મ વિના નરનાથ, નથી કોઈ મુગતિનો સાથ.. ૯ શ્રેણિક સમક્તિ તિહાં પામ્યો, અનાથીને શિર નામ્યો મુગતે ગયા મુનિરાય, ઉદયરત્ન વંદે ઉવઝાય... ૧૦
