________________
જwo
ભેદે ભિન્ન ભિન્ન અર્થ જણાવ્યા છે. જેમકે, બ્રહ્મણિ એટલે શુદ્ધ આત્મજ્ઞાનમાં સર્વસ્વ એટલે જ્ઞાન, વય, લાભ અને ભેગાદિરૂપ પથમિક ભાવના ગુણેને જેણે સ્થાપના (અર્પણ કર્યા છે. અર્થાત્ પ્રગટેલા તે તે ગુણને આત્મશુદ્ધિ માટે જ ઉપયોગ કરનાર છે.) બ્રહ્મ એટલે આત્મજ્ઞાનમાં અથવા શુદ્ધ પરમાત્મસ્વરૂપમાં જ જેની દષ્ટિ છે, જ્ઞાન એ જ જેનું સાધન (કરણ) છે, અથવા આત્મામાં દૃષ્ટિ તે જ જેને પરબ્રહ્મનું સાધન છે. જ્ઞાનેપગ (અંતરાત્મભાવ) રૂપ બ્રહ્મ વડે આધાર (જ્ઞાનાત્મા) રૂપ બ્રહ્મમાં જેણે, અબ્રાને (એટલે બહિરાત્મભાવને) હેપે છે, જે બાહ્યઅત્યંતર ઉભય પ્રકારના બ્રહ્મચર્યની ગુપ્તિ (નવવાડે તથા અત્યંતર સર્વવિરતિ)થી યુક્ત છે, (૭) આચારાંગના પ્રથમ કંધર્મા કહેલાં નવ અધ્યયનરૂપ બ્રહ્મચર્યમાં જે નિષ્ઠાને પામેલ (એટલે તેની પૂર્ણ મર્યાદામાં વ) છે, પરબ્રહ્મ એટલે શુદ્ધ પરમાત્મવરૂપમાં (અંતરાત્માથી) જે સમગ્ર સમાધિવાળો (ધ્યાન દ્વારા એકતાને પામેલ) છે. આવા નિયાગને (શુદ્ધયાગને) પામેલ બ્રાહ્મણ (એટલે શ્રમણ, ભિક્ષુ કે નિગ્રંથ કઈ પણ) પાપથી લેપાત નથી. અનાદિ કર્મસમૂહના સંબંધને તેડીને તે શુદ્ધ-બુદ્ધ-મુક્ત બને છે. માટે જ્ઞાનગીએ આ નિયાગને કરે જોઈએ. સાવદ્ય કર્મયને તજવાં જોઈએ.
હવે દ્રવ્યપૂજાના રૂપક દ્વારા ઉપચારથી ભાવપૂજાનું વર્ણન કરે છે–
