________________
૨૦૨
માટે અહીં જણાવ્યું કે મેક્ષમાર્ગમાં રહેલે મુનિ છઠ્ઠા ગુણસ્થાનકને પામીને (યશ કીતિ–માન સન્માન રૂ૫) લેકસંજ્ઞામાં ફસાય નહિ.
હવે લોકસંજ્ઞાને પ્રભાવ વર્ણવે છે – यथा चिंतामणि दत्ते, बटगे बदरीफलैः ।। હા રાતિ , તથૈવ વનરકનૈ પારા
અથ: જેમ મૂર્ખ (ચપટી) બોરના સાટે ચિંતામણિને આપી દે છે, તેમ ખેદ રૂપ છે કે (મૂર્ખ–અજ્ઞજીવ) કરંજનની ખાતર ઉત્તમધર્મને તજી દે છે.
ભાવાર્થ: ખેદજનક છે કે બાળક જેમ બરની લાલચથી ચિંતામણિને આપી દે તેમ અજ્ઞાન-મૂઢ જીવ
કરંજનની લાલચે ચિંતામણિથી પણ અતિ દુર્લભ એવા શ્રેષ્ઠધમને તજી દે છે.
લોકેષણ એવી વિષમ છે. કે જીવતી ચામડી ઉતારતાં પણ કઈ “અહે ! આવું દુઃખ સહન કરનાર આ મહાત્મા મહારાગી છે. મહાસાવશાળી છે.” વગેરે કેઈ તેની પ્રશંસા કરે, તે ક્ષણ વાર ચામડી ઉતારતાં થતી વેદનાને પણ જીવ વિસરી જાય. એમ અનાદિ કાળની વેરણ છતાં તે મહત્ત્વાકાંક્ષાને તજવી દુષ્કર છે. માટે જ અજ્ઞ-મૂઢ
જનરંજનની લાલચે અનંત શાશ્વત સ્વાભાવિક સુખને પ્રાપ્ત કરાવનાર એવા ધર્મને તજી દે છે. અર્થાત્ .
