________________
૧૬૭
ગયેલા અનેકાનેક મહાપુરુષના ગુણેનું સ્મરણ કે ચિંતન કર્યું નથી. વર્તમાન અવસર્પિણી કાળના પ્રભાવે જેમ જેમ કાળ પસાર થાય તેમ તેમ જડ-ચેતન દરેક પદાર્થો પ્રાયઃ ન્યૂનગુણધર્મવાળા બને છે. સામાન્ય નિયમ પ્રમાણે કહેવાય છે, કે “જે આજે છે તે આવતી કાલે નહિ મળે.” એ રીતે જીના ગુણોમાં પણ ઉત્તરોત્તર ન્યૂનતા થતી જ રહે છે. એવી સ્થિતિમાં માણસને પિતાનું મહત્ત્વ ત્યાં સુધી જ જણાય છે, કે પૂર્વ પુરુષના અતિશ્રેષ્ઠ પુરુષાર્થમય જીવનકવનને તે યાદ કરતું નથી.
ગુરુતત્વની આરાધના આ રીતે પિતામાં લઘુતાભાવ પ્રગટાવી, મિથ્યાભિમાનને ઉતારી આંતર ચક્ષુને પ્રગટાવી સન્માર્ગે ચઢાવે છે.
જ્ઞાનીને બાહ્ય સંપત્તિને મદ હોતે નથી, તે કહે છે– शरीररुपलावण्य-प्रामारामधनादिभिः । उत्कर्षः परपर्याय-श्चिदानंदघनस्य कः ? ॥५॥
અર્થ : જ્ઞાન અને આનંદના સમૂહ એવા આત્માને શરીરનું રૂપ-લાવણ્ય તથા ગામ-આરામ (બાગબગીચા)ધન વગેરે પરપર્યાથી ઉત્કર્ષ કે ?
ભાવાર્થ : જેને પિતાના અનંતજ્ઞાન અને ચારિત્રરૂપ અખૂટ ગુણે સવાધીન છે, તેને જગતના જીવેએ વારંવાર ભગવીને ફેંકી દીધેલા પુદ્ગલના પરાયા વિકારે જે શરીર,
