________________
૮૩
તે ક્રિયા હિતકર નથી, પણ ક્રિયા તા પુદ્ગલના ધર્મ છે, તેનાથી તેા પુણ્યમંધ થાય, કાં તૂટે નહિ” વગેરે માનવુ તે ખરાખર નથી. જીભ પુણ્યને મધ એ તે પાપ નાશનું પ્રળ સાધન છે. પાપ એ લાકડાં છે અને તેને ખાળવા માટે પુણ્ય એ અગ્નિ છે. પાપભાવ છે ત્યાં સુધી પુણ્યની કરણી ઉપાદેય છે. વ્યવહાર દશામાં શુભક્રિયા અત્યંત ઉપાદેય છે. પેટના મળના નાશ દીવેલથી થાય, ઘી પીવાથી ન થાય. જેમ દીવેલ મળશુદ્ધિ કરીને સ્વયં નીકળી જાય છે, તેમ શુભપુણ્ય ક, પાપનેા નાશ કરી સ્વયં છૂટી જાય છે. જ્યાં સુધી જડના સંબંધ અને મમતા છે, ત્યાં સુધી તેના પ્રતિકાર સ્વરૂપ શુભધ્યિા વિના ચાલે જ નહિ. જેમ જેમ જડના સંબ ંધ ટે તેમ તેમ મમતા ઘટે, અને મમતા જેમ જેમ મટે તેમ તેમક્રિયાનું સ્વરૂપ પણ બદલાય, સ`થા જડના સંબંધ છૂટવા પછી ક્રિયાની જરૂર નથી. પણ જડમાં બંધાયેલેા-મમતાવાન શુભ ક્રિયા વિના કેમ છૂટી શકે ?
સમ્યક્ ક્રિયાની ઉપાદેયતા સિદ્ધ કરતાં કહે છે કે.
गुणवद्बहुमानादे-नित्यस्मृत्या च सत्क्रिया । जात न पातयेद्भाव - मजातं जनयेदपि ॥५॥
અર્થ : ગુણવંતાના બહુમાન વગેરેથી અને ગ્રહણ કરેલા નિયમેાને હંમેશાં સંભારવા વડે શુક્રિયા પ્રગટેલા ભાવની રક્ષા કરે છે, અને નહિ પ્રગટેલા પણ ભાષને પ્રગટ
કરે છે.
