________________
૧૧૩ કેપ્સીકન સેવક..શ્રેણીક મહારાજાને પુછે છે તમને કારમી વેદના થતી નથી, માર ખાતાં થાકતાં નથી, મારને હસતા મુખે સહી લે છે .. શ્રેણકે જણાવ્યું. હું કેણ ...? અને તું કોણ...?
તું એટલે નાનકડા મગધની પૃથ્વીના માલિક કેક ને સેવક..એટલે તું માર મારતાં થાકે ત્યારે હું ? ત્રણ જગતના નાયક, ત્રિભુવનપતિ, સમગ્ર જગતના અધિપતિ કરુણાના ભંડાર ભગવાન મહાવીર મહારાજાને હું સેવક, જેથી માર ખાતાં પણ ન થાકું !
જ્યારે શ્રેણક મહારાજાને દેહાંત થાય છે અને અંતિમવિધિ કરતાં તેમનાં હાકકામાંથી વીર વીર દેવની નિકળે. બસ આપણે સૌ શ્રેણક મહારાજાની જેમ ભગવાન મહાવીરના પરમ સેવક બનીશું. તે નરક નિગે. દના દુખે સમભાવે ભેગવી શકીશું. જ્યાં સુધી તેવા પરમ ભક્ત ન બનીએ ત્યાં સુધી નરકાદિમાં જવાય તે પ્રયત્ન ઉદ્યમ પરાક્રમ કરવું નહિં. નિહરીએ કહવિતો, પત્તો મણુઅત્તર્ણપિ રે જવા તથવિ જિણવર ધમો, પત્તો ચિંતામણિ સારિષ્ઠ
૫૧ હે જીવ ..ઘણી ઘણી જબરજસ્ત અકામ નિજ રાપૂર્વક દુઃખને ભગવતે એકેન્દ્રિયાદિભવે કરતો પંચેન્દ્રિય મનુષ્ય બન્યું હવે તને ચિંતામણીથી અધિકતર જિણવર શુદ્ધ ધર્મની પ્રાપ્તિ થઈ છે.
